Kto posiada alembik: pięć artystycznych domów perfumeryjnych porównanych

Jeden z tych domów otwiera się fermentowanym lodowym jabłkiem. Inny wpada w dzikość, castoreum i cybet pod różą Taif. Oba wrzuca się do szufladki indie, a słowo to niczego nie tłumaczy.

Mamy w ofercie dwadzieścia dziewięć produktów z Ensar Oud, Areej Le Doré, Bortnikoff, Lost Tribe i Folkwinds. Jeden fakt porządkuje tę półkę.

Kto posiada alembik

Ensar Oud, Areej Le Doré i Bortnikoff destylują własne agarwood. Lost Tribe i Folkwinds komponują z kupionych olejków.

Alembik decyduje o tym, ile olejku istnieje, jakiego jest gatunku i ile kosztuje. Kupujący nie decyduje o niczym z tego. Większość różnicy w cenie tam właśnie mieszka.

Jedna tabela rozstrzyga sprawę.

Przeczytaj czwartą kolumnę. Dwa kupujące domy wymieniają agarwood we wszystkich dziesięciu swoich produktach. Areej Le Doré, którego założyciel deklaruje prawie sto własnych destylacji agarwood, nie wymienia go w żadnym z trzech produktów, które mamy w ofercie. Posiadanie alembika kupuje prawo, by go nie używać.

Gatunki, których nie sprawdzisz

Dom podpisuje się wyłącznie jako Ensar i nadaje własne gatunki. Purple Rain: Überblau stawia Nha Trang Kinam obok King Super Oud. Kyara de Kalbar spina Brunei, Kyara i oud malajski pod zmiażdżonymi czarnymi winogronami. Te nazwy trzymają się, bo jeden człowiek kontroluje oba końce.

Dziewięć produktów i ani jeden nie otwiera się jasno: jagoda i wiśnia w Purple Rain, morela i brzoskwinia w Musk Yusuf. Podbite owoce, a potem piwnica.

Najcichszy flakon tutaj też jest jego: Borneo Trifecta, cztery do sześciu godzin przy umiarkowanym poziomie.

Jedna szopa, dwie odpowiedzi

Dmitry Bortnikoff współzałożył destylarnię Feel-Oud w 2013 roku, a listy stron trzecich wskazują Russian Adam z Areej Le Doré przy tej samej marce. Jeden alembik, dwa domy, przeciwne kierunki.

Adam deklaruje sto destylacji, z których rezygnuje. War and Peace 2 to castoreum, cybet, ambergris i mech dębowy pod różą Taif, wykończenie, które nasz opis nazywa starożytnym, bliskim skóry i cicho dzikim. Zaczyna się ciepło, kończy zwierzęco.

Bortnikoff otwiera się jasno, przy 95 do 100 procent naturalności, bergamotka wieńcząca wszystkie trzy. Oud Maximus prowadzi przez indyjski oud, smołę brzozową, cybet i piżmo jelenia pod trzema różami. Musk Cologne to po prostu mandarynka, cytryna i bergamotka nad naturalnym piżmem. Ta sama szopa, podział już w pierwszych trzydziestu sekundach.

Stragan z owocami na wierzchu, destylarnia pod spodem

Lost Tribe kupuje na szczycie. Prince of Persia dociera na półkę destylatorów z Thai Kinam Oud. Pieniądze kupują olejek, nigdy pewność, że kolejna partia to to samo drewno. Pięć na sześć otwiera się cytrusami, a Freddy prowadzi trzynaście nut głowy, od szarlotki po żywicę sosny piniowej.

Folkwinds zamiast tego zbiera surowce w amerykańskiej północno-wschodniej części kraju. Crimson and Clover to amerykański dąb, miód z Vermont i czerwony świerk nad importowanym tajskim i wietnamskim oud, i ani jeden z czterech nie otwiera się cytrusami. Jeśli pachnie pogodą, a nie owocem, to Folkwinds.

Głośno albo długo, wybierz jedno

Nasze dane o sillage obejmują dwadzieścia pięć z tych produktów. Tylko trzy osiągają poziom ogromny: Vanilla Waves V2 Extra Musk, War and Peace 2 i Jasper No Kodo 2. Ensar i Bortnikoff nie dochodzą tam wcale. Trwałość biegnie w drugą stronę: siedem produktów w górnym paśmie 10 do 12 godzin, cztery z nich Ensar.

By zostać zauważonym, kupuj od kompozytorów. By nadal go nosić o północy, kupuj od destylatorów.

Dwa przypisy. Każdy podany odsetek naturalnych składników i liczba destylacji powyżej to własne oświadczenie danego domu, niezweryfikowane. I niemal nikt nie podaje wielkości partii, więc pełny flakon to zakład na serię, której nigdy nie powąchałeś.

Wyjątkiem jest Midwinter Storm, zadeklarowane 50 flakonów fermentowanego cydru lodowego i żyta nad mrożonym białym świerkiem. Poznaj to jako decant, zanim postawisz na to zakład.