


Maison Crivelli
Oud Maracujá
Η Ιστορία
Ο Thibaud Crivelli χτίζει κάθε άρωμα από ένα συγκεκριμένο σοκ που έχει πραγματικά μυρίσει στα ταξίδια του, και για αυτό ήταν το ούντ, που συνάντησε σε παλαφίτες μέσα σε ένα απομονωμένο δάσος. Το αντιπαρέθεσε με τον καρπό του πάθους, έναν συνδυασμό που κανείς δεν είχε λόγο να περιμένει ότι θα κρατούσε.


Ούντ
Αυτό που παράγει ένα δέντρο όταν πληγωθεί
Ένα πυκνό, ρητινώδες ξύλο που μυρίζει ζεστό και ελαφρώς φαρμακευτικό, με μια δερμάτινη, ζωώδη καπνιστή χροιά και μια γλυκιά, σχεδόν αγροτική υπόγεια νότα. Δείχνει αρχαίο και βαρύθυμο, τυλίγοντας το δέρμα σε κάτι πυκνό και ήσυχα ισχυρό.


Φρουτώδες
Πέτσα ροδάκινου, όχι φλούδα λεμονιού
Ροδάκινο, αχλάδι, μήλο, μούρα: μια γλύκα που βρίσκεται στη σάρκα και όχι στη φλούδα, δροσερή και βαριά από νέκταρ εκεί όπου τα εσπεριδοειδή είναι κοφτά και λεπτά. Παίζει νεανικά και λίγο λαίμαργα, μια ωριμότητα που σχεδόν τη νιώθετε να κυλά στον καρπό του χεριού σας.


Δέρμα
Ένα μπουφάν που έχει γράψει χιλιόμετρα
Βυρσοδεψημένο δέρμα και πίσσα σημύδας, ξηρό, καπνιστό, με ένα πικρό ξύσιμο και καπνό από κάτω. Άλλοτε καινούριο και λουστράτο, όπως το εσωτερικό ενός αυτοκινήτου· άλλοτε φθαρμένο και απαλό, όπως γάντια σουέτ που έχουν λεπτύνει. Και στις δύο περιπτώσεις, μυρίζει χρησιμοποιημένο.


Γλυκό
Ζεστή ζάχαρη που δεν μπορείτε να ονομάσετε ακριβώς
Καραμέλα, μέλι, μαλλί της γριάς: μια γλύκα που αιωρείται ανάμεσα στα τρία και δεν κατασταλάζει σε κανένα. Αυτή είναι η γκουρμέ έλξη, αυτό που κάνει κάποιον να σκύψει πιο κοντά απ' όσο σκόπευε, ζεστό και απαλό, μισό βήμα πριν από το βρώσιμο.

Τροπικό
Φρούτο ζεσταμένο από τον ήλιο και κρεμώδες άνθος
Μια ζουμερή έξαρση από ώριμο μάνγκο, ανανά και υπερώριμη μπανάνα κεντημένη με γάλα καρύδας και κολλώδη λευκά πέταλα. Μυρίζει ζέστη πάνω σε γυμνό δέρμα, λοσιόν μαυρίσματος και φρούτα αφημένα να μαλακώσουν στον ήλιο, ταυτόχρονα αεράτο και απολαυστικό.

Άμπερ
Ρητίνη ζεσταμένη ώσπου να γλυκάνει
Λάβδανο, βενζόη και βανίλια λιωμένα μαζί σε κάτι γλυκό αλλά σκοτεινό, σαν ρετσίνι δέντρου απαλυμένο στον ήλιο με μια κλωστή καπνού λιβανιού μέσα του. Το άμπερ δεν λάμπει ούτε φωνάζει. Κάθεται κοντά στο δέρμα και εκπέμπει ζεστασιά για ώρες.

Φρούτο του Πάθους
Ζουμερή τροπική ξινάδα, χτισμένη πάνω σε θειούχα μόρια
Τι είναι
Σε υπερδοσολογία, τα υλικά που το φτιάχνουν θυμίζουν γάτα, όχι φρούτο. Η οξύτητα προέρχεται από θειούχα μόρια, κυρίως Oxane και δύο θειόλες. Οι συνθέσεις αποκλειστικά φυσικών υλικών δανείζονται την ίδια αιχμηρότητα από φύλλο buchu και μπουμπούκι μαύρου φραγκοστάφυλου.
Πώς μυρίζει
Χυμώδες και ξινούτσικο, με κάτι αλμυρό κάτω από τη γλύκα, τη μυρωδιά φρούτου λίγο πέρα από την ωριμότητά του. Η εργαστηριακή σύνθεση ξεσπά αιχμηρή και καθαρή και διατηρεί το σχήμα της. Η βοτανική εκδοχή είναι πιο απαλή, πιο μεντολένια και πιο πράσινη, και απλώνεται.
Στην αρωματοποιία
Οι φρουτώδεις-ανθικές και οι τροπικές καλοκαιρινές συνθέσεις το χρησιμοποιούν για λάμψη στην κορυφή και μια ανάταση που ανοίγει την όρεξη κάτω από τα λευκά άνθη. Τα θειούχα υλικά είναι εξαιρετικά ισχυρά και μπαίνουν σε ιχνοποσότητες. Το buchu αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο.
Αξίζει να γνωρίζετε
Δεν υπάρχει αιθέριο έλαιο φρούτου του πάθους, οπότε κάθε εκδοχή είναι μια ανασύνθεση και καμία από τις δύο δεν είναι η «αυθεντική». Το buchu και το μπουμπούκι μαύρου φραγκοστάφυλου βρίσκονται και σε mainstream φόρμουλες, οπότε η λέξη στην ετικέτα δεν λέει τίποτα.


Φρουτώδεις Νότες
Ένας οπωρώνας σε μπουκάλι, ζεσταμένος στον ήλιο, που στάζει χυμούς
Τι είναι
Όλα τα βρώσιμα εκτός από τα εσπεριδοειδή: ροδάκινο, μήλο, αχλάδι, μούρο, δαμάσκηνο, λίτσι. Σχεδόν τίποτα δεν είναι αληθινό, γιατί το φρούτο αποδίδει τόσο λίγο χρησιμοποιήσιμο άρωμα. Οι εντυπώσεις συναρμολογούνται μόριο προς μόριο, με το ethyl maltol να δίνει τη ζαχαρωτή ζεστασιά.
Πώς μυρίζει
Χυμώδες και στρογγυλό, από το τραγανό πράσινο μήλο έως το μαρμελαδένιο μούρο, το σιροπιαστό δαμάσκηνο και το τροπικό λίτσι. Οι λακτόνες δίνουν την απαλή κρεμώδη υφή της φλούδας του φρούτου, ενώ οι εστέρες προσθέτουν μια αιχμηρότητα βερνικιού νυχιών στην κορυφή. Οι περισσότερες συγχορδίες ξεκινούν χυμώδεις και καταλήγουν ζαχαρωτές.
Στην αρωματοποιία
Ανάταση και προσβασιμότητα, συνήθως από την κορυφή προς την καρδιά, απαλύνοντας τα ξύλα και φωτίζοντας τα λουλουδάτα. Τα φρουτώδη-λουλουδάτα χτίζονται πάνω του ευθέως και τα γκουρμέ στηρίζονται έντονα σε αυτό, από το τραγανό μήλο ενός φρέσκου λουλουδάτου έως το μούρο που συνθλίβεται μέσα στο πατσουλί.
Αξίζει να γνωρίζετε
Το ροδάκινο στο κλασικό άρωμα σχεδόν ποτέ δεν είναι ροδάκινο. Η gamma-undecalactone, γνωστή και ως Aldehyde C-14 αν και δεν είναι καθόλου αλδεΰδη, έδωσε στο Mitsouko του Guerlain τη χνουδωτή ζεστασιά φλούδας φρούτου, και δεν έχει σταματήσει έκτοτε.
Σαφράν
Άλικα νήματα που αναπνέουν δέρμα, μέλι και ξερό σανό
Τι είναι
Μέσα σε κάθε άνθος του φθινοπωρινού κρόκου βρίσκονται τρεις βυσσινιές κλωστές, και ένα χέρι τις μαζεύει μία μία. Αποξηραμένα, αυτά τα στίγματα μουλιάζουν για να γίνουν βάμμα ή εκχυλίζονται σε απόλυτο. Αυτή είναι όλη η εφοδιαστική αλυσίδα.
Πώς μυρίζει
Πρώτα σανός, μέλι και ζεστή φρυγανιά, και από κάτω κάτι μεταλλικό και δερμάτινο, έργο ενός μορίου που λέγεται safranal. Στεγνώνει σε σουέτ, καπνό και σκονισμένο άμπερ, πικρό στις άκρες.
Στην αρωματοποιία
Ζει στην καρδιά, με μια κοκκινωπή λάμψη, ο σύνδεσμος ανάμεσα στο μπαχαρικό και το δέρμα. Οι αρωματοποιοί το παντρεύουν τόσο συχνά με το τριαντάφυλλο που ο συνδυασμός έγινε είδος από μόνος του, και ολόκληρες δερμάτινες συγχορδίες χτίζονται μόνο πάνω του.
Αξίζει να γνωρίζετε
Ένα κιλό σαφράν κοστίζει περίπου 150.000 άνθη μαζεμένα με το χέρι και πολλές μέρες σκυφτής δουλειάς, γι' αυτό σχεδόν τίποτα από αυτό δεν φτάνει στην αρωματοποιία. Οι περισσότερες νότες σαφράν χτίζονται αντί γι' αυτό με συνθετική σαφρανάλη.

Τουρκικό Τριαντάφυλλο
Μπαχαρένια, μελένια πέταλα από τις κοιλάδες της Ισπάρτας
Τι είναι
Rosa damascena καλλιεργούμενη στην περιοχή Ισπάρτας της Τουρκίας, όπου μικρές αγροτικές εκμεταλλεύσεις μαζεύουν τα άνθη χειροκίνητα από πριν την ανατολή ως το πρωί πριν η ζέστη εξατμίσει το έλαιο. Η απόσταξη με ατμό των ανθέων αποδίδει rose otto, ενώ η εκχύλιση με διαλύτη παράγει το βαθύτερο, πιο κόκκινο rose absolute που χρησιμοποιείται για τις πληρέστερες, μαρμελαδάτες πτυχές του.
Πώς μυρίζει
Μέλι και μπαχαρικά, περισσότερο παρά δρόσο. Δίπλα στο πιο φωτεινό Βουλγαρικό τριαντάφυλλο, αυτό διαβάζεται πιο ζεστό και πυκνό, ανοίγοντας φρέσκο με πράσινη άκρη πριν κατασταλάξει σε κάτι γαρυφαλένιο και βαθύ. Υπάρχει μια πιπεράτη πινελιά στις άκρες.
Στην αρωματοποιία
Βάλτε το στην καρδιά και όλο το άρωμα γίνεται λαμπερό και ελαφρώς ανήσυχο, ποτέ ένα μονότονο τριαντάφυλλο. Ούντ, σαφράν, πατσουλί και γεράνι το δέχονται όλα καλά, τόσο στα ανθικά όσο και στα chypre και στα ανατολίτικα αρώματα.
Αξίζει να γνωρίζετε
Τρεις έως τέσσερις τόνοι χειροσυλλεγμένων ανθών χρειάζονται για ένα κιλό otto. Το όνομα προστατεύεται επίσης: το Isparta Rose ανήκει σε ονομαστικές περιφέρειες της επαρχίας, και ένας καλλιεργητής λίγο έξω από τα όριά τους δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει.

Αγαρόξυλο
Η πληγωμένη καρδιά του ξύλου, εκεί όπου γεννιέται το ούντ
Τι είναι
Πληγώστε ένα δέντρο Aquilaria και θα αντισταθεί, πλημμυρίζοντας το τραύμα με ρητίνη ώσπου το ανοιχτόχρωμο, άοσμο ξύλο να πυκνώσει. Κάψτε το ή αποστάξτε το και έχετε ούντ. Οι δύο λέξεις ονομάζουν το ίδιο πράγμα σε διαφορετικά στάδια.
Πώς μυρίζει
Πάνω σε κάρβουνο θυμιάματος γίνεται ζεστό και γλυκό, ξυλώδης καπνός διαπλεγμένος με ρητίνη και μπαχαρικά. Το καλύτερο ξύλο τείνει προς το μέλι, το λιβάνι και μια δροσερή νότα καμφοράς. Το νεότερο ξύλο είναι πιο πράσινο, πιο αιχμηρό, πιο κοντά σε υγρή, ζυμωμένη γη.
Στην αρωματοποιία
Το μεγαλύτερο μέρος του δεν γίνεται ποτέ άρωμα: καίγεται ως ξύλο, από το bakhoor του Κόλπου έως το ιαπωνικό λιβάνι. Το Aquilaria είναι καταχωρισμένο στη CITES, οπότε το εμπόριο ρυθμίζεται και δεν απαγορεύεται, ενώ σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του ελαίου προέρχεται από εμβολιασμένα δέντρα φυτειών.
Αξίζει να γνωρίζετε
Η ποιότητα ισούται με βάρος: τα πιο ρητινοβαμμένα κομμάτια βουλιάζουν στο νερό, γι' αυτό και τα ανατολικοασιατικά ονόματά του σημαίνουν «βυθιζόμενο λιβάνι». Το πιο σπάνιο, το kyara, είναι πιο δροσερό και πιο γλυκό από τα υπόλοιπα, αντιμετωπίζεται ως σχεδόν ιερό και τιμολογείται ανάλογα.

Βενζόη
Ζεστό βανιλάτο βάλσαμο που αναβλύζει από χαραγμένο δέντρο
Τι είναι
Η βενζόη δεν ρέει από μόνη της. Κάποιος χαράζει τον φλοιό ενός δέντρου στύρακα στο Λάος, στο Βιετνάμ ή στη Σουμάτρα, και από την πληγή αναβλύζει ένα κόμμι που μέσα σε μήνες σκληραίνει σε κοκκινωπά δάκρυα.
Πώς μυρίζει
Γλυκιά, ζεστή, αναμφίβολα βανιλάτη, με μια πουδραρισμένη απαλότητα άμπερ από κάτω. Η βενζόη Σιάμ είναι πιο στρογγυλή και πιο κρεμώδης· της Σουμάτρας είναι πιο καπνιστή, με μια δαγκωνιά κανέλας. Αφημένη στο δέρμα γίνεται σχεδόν καραμελωμένη.
Στην αρωματοποιία
Νότα βάσης που λειτουργεί ταυτόχρονα ως σταθεροποιητής και ως γλυκαντικό, δίνοντας στις συγχορδίες άμπερ τη λάμψη τους και κρατώντας την υπόλοιπη σύνθεση ακίνητη. Μαλακώνει τις κοφτές γωνίες δίπλα στο λάβδανο, την τόνκα και το λιβάνι.
Αξίζει να γνωρίζετε
Από εδώ προέρχεται η λέξη βενζόλιο. Οι χημικοί ονόμασαν το βενζοϊκό οξύ από αυτή τη ρητίνη, και το βενζόλιο πήρε το όνομά του από το οξύ. Το όνομα της ίδιας της ρητίνης είναι μια φθαρμένη από τη χρήση αραβική φράση, luban jawi, «λιβάνι της Ιάβας».
Φύλλο Πατσουλί Ινδονησίας
Πράσινο βοτανικό πατσουλί ακόμη λαμπερό από χυμό
Τι είναι
Φύλλο, όχι ωριμασμένο έλαιο. Η Ινδονησία καλλιεργεί το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πατσουλί και αποστάζει πολύ από αυτό σε μικρούς χωριάτικους αποστακτήρες στο Σουλαβέζι. Το φύλλο παραπέμπει στην πιο φρέσκια, πρασινωπή κορυφή του φυτού, όχι στη βαθιά, ωριμασμένη βάση του.
Πώς μυρίζει
Ελαφρύτερο και πιο βοτανικό από το ωριμασμένο έλαιο πατσουλί: πράσινο, ελαφρώς μεντολένιο, καμφορικό στην κορυφή, με μια φυλλώδη τραγανάδα πάνω από τη γνώριμη γήινη ζεστασιά. Λιγότερο σοκολάτα και μούχλα, περισσότερο από τον ζωντανό θάμνο κομμένο φρέσκο τη στιγμή της συγκομιδής.
Στην αρωματοποιία
Ακονίζει τη γήινη φύση του πατσουλί χωρίς να προσθέτει τη γλύκα του, φωτίζοντας chypres και fougères. Το περγαμόντο, το γεράνι, η λεβάντα και τα ξύλα το δέχονται καλά, και δίνει το τραγανό σήμα πατσουλί σε φρέσκα σύγχρονα unisex blends.
Αξίζει να γνωρίζετε
Η Ευρώπη γνώρισε αυτή τη μυρωδιά μέσα από το ύφασμα. Αποξηραμένα φύλλα τοποθετούνταν ανάμεσα σε ινδικά σάλια που ταξίδευαν προς τη Δύση, και το άρωμα κολλούσε τόσο επίμονα που έγινε το σήμα της αυθεντικής εισαγωγής.


Δέρμα
Βυρσοδεψημένο δέρμα, καπνός και ζωική ζεστασιά
Τι είναι
Δεν υπάρχει αιθέριο έλαιο δέρματος. Οι αρωματοποιοί ανακατασκευάζουν τη μυρωδιά από πίσσα σημύδας και cade, καπνιστά αποσταγμένα ξύλα, μαζί με ρητίνες στύρακα και λάβδανου, isobutyl quinoline και μόρια τύπου safraleine, απηχώντας τις τανίνες και τα λάδια που χρησιμοποιούνταν άλλοτε για τη βυρσοδεψία των δερμάτων.
Πώς μυρίζει
Καπνιστό, ξηρό και ζωώδες, από απαλό νέο σουέτ έως πισσώδη παλιά σέλα. Οι εκδοχές με πίσσα σημύδας διαβάζονται αιθαλώδεις και φαινολικές, σχεδόν σαν φωτιά κατασκήνωσης και τσιρότο. Οι πιο απαλές συγχορδίες σουέτ γίνονται πουδρένιες, ανθικές και ζεστές σαν δέρμα.
Στην αρωματοποιία
Μια νότα βάσης που προσδίδει σπονδυλική στήλη και μια σαρκική αιχμή. Αποδίδει καλύτερα κάτω από τριαντάφυλλο και βιολέτα, δίπλα σε καπνό και ούντ, και μια ανθική καρδιά πάνω σε δέρμα γίνεται αναμφισβήτητα ανθρώπινη.
Αξίζει να γνωρίζετε
Το είδος γεννήθηκε στη Ρωσία, όπου βιβλιοδεσίες και μπότες επεξεργάζονταν με πίσσα σημύδας. Το κλασικό στυλ ρωσικού δέρματος ανακαλεί εκείνο το άρωμα. Τα πραγματικά έλαια βύρσευσης περιορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό για λόγους ασφαλείας, οπότε τα σημερινά δερμάτινα αρώματα είναι σχεδόν αποκλειστικά έργο έξυπνης συνθετικής ανακατασκευής.

Akigalawood
Υπολείμματα πατσουλιού που ξαναγεννιούνται ως πιπεράτο ξύλο
Τι είναι
Η βιομηχανία του πατσουλιού αφήνει ένα υπόλειμμα που κανείς δεν ήθελε. Η Givaudan έβαλε ένα ένζυμο να το επεξεργαστεί, με νερό και άλατα και χωρίς καμία πετροχημεία, και πήρε ένα ξύλο που δεν είχε υπάρξει ποτέ πριν. Θεωρείται φυσικό.
Πώς μυρίζει
Πατσουλί χωρίς το κελάρι. Αυτό που μένει είναι ξηρό και ζεστό, πιπεράτο με τον τρόπο του ροζ πιπεριού, με μια λεπτή γραμμή αγαρόξυλου να το διατρέχει. Διάφανο εκεί όπου το ούντ είναι πυκνό, και αναμφίβολα σύγχρονο.
Στην αρωματοποιία
Απλώνεται από την καρδιά ως τη βάση, δίνοντας ξυλώδη ακτινοβολία και μια εντύπωση ούντ χωρίς το ζωώδες βάρος, γι' αυτό και εμφανίζεται σε τόσα σύγχρονα niche αρώματα. Το ροζ πιπέρι, το τριαντάφυλλο, το δέρμα και το άμπερ είναι η συνηθισμένη του συντροφιά.
Αξίζει να γνωρίζετε
Πρόκειται για αποκλειστικό υλικό, οπότε μόνο οι αρωματοποιοί της Givaudan μπορούν να το χρησιμοποιήσουν: κάθε άρωμα που μυρίζει έτσι οδηγεί πίσω σε έναν μόνο οίκο. Έχει γίνει το κατεξοχήν παράδειγμα αναβαθμιστικής ανακύκλωσης στην αρωματοποιία.


Άμπερ
Μια ζεστή ρητινώδης λάμψη που κατασκευάζεται, δεν συλλέγεται
Τι είναι
Δεν υπάρχει δέντρο άμπερ. Οι αρωματοποιοί συνθέτουν τη μυρωδιά από λάβδανο, το κολλώδες κόμμι που στάζει από έναν μεσογειακό κίστο στη ζέστη του καλοκαιριού, μαζί με βενζόη και βανίλια. Το απολιθωμένο ρετσίνι στις προθήκες μουσείων είναι άοσμο στο δέρμα.
Πώς μυρίζει
Μελένιο και αχνά ζωώδες στην αρχή, μετά κατασταλάζει σε μια χρυσή, πουδραρισμένη ζεστασιά: κερί μέλισσας, παλιός καπνός, φορεμένο δέρμα, μια κλωστή καπνού από κάτω. Παραμένει κοντά στο δέρμα αντί να γεμίζει το δωμάτιο.
Στην αρωματοποιία
Κάθεται στη βάση και κρατά όλα από πάνω στη θέση τους, γι' αυτό οι ανατολίτικες συνθέσεις βασίζονται τόσο πάνω του. Η βανίλια και το πατσουλί το τραβούν προς το γλυκό· περισσότερη ρητίνη, μπαχαρικά και ξηρά βότανα το τραβούν προς το αυστηρό.
Αξίζει να γνωρίζετε
Η λέξη κάποτε σήμαινε άμπρα, την κηρώδη έκκριση των φυσητήρων, και η σύγχυση δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ. Το εμπόριο σήμερα χρησιμοποιεί τον όρο άμπερ για δύο πράγματα: αυτή τη συγχορδία ρητίνης, σχεδόν πάντα φυτική και συνθετική, και τα υποκατάστατα της άμπρας όπως το Ambroxan.


Βανίλια
Ωριμασμένοι λοβοί ορχιδέας, κρέμα και αχνός καπνός
Τι είναι
Οι πράσινοι λοβοί βγαίνουν από το αναρριχώμενο φυτό της ορχιδέας μυρίζοντας σχεδόν τίποτα. Το άρωμα δημιουργείται, δεν βρίσκεται έτοιμο: μήνες ζεματίσματος, εφίδρωσης στον ήλιο και αργής στέγνωσης πριν εμφανιστεί η βανιλίνη. Πρώτα το Μεξικό, τώρα η Μαδαγασκάρη.
Πώς μυρίζει
Κρέμα και καραμέλα στο προσκήνιο, και από κάτω κάτι πιο σκοτεινό: αποξηραμένα φρούτα και μια λεπτή κλωστή καπνού τσιγάρου. Καθώς στεγνώνει γίνεται πουδραρισμένο και μένει κοντά στο δέρμα. Η αληθινή, ωριμασμένη βανίλια έχει περισσότερο βάθος από τη σκέτη βανιλίνη.
Στην αρωματοποιία
Οι αρωματοποιοί τη χρησιμοποιούν για να λειαίνουν τις γωνίες. Ό,τι είναι πολύ κοφτό, πολύ πράσινο ή πολύ αυστηρό αποκτά ζεστασιά και σώμα από μια βάση βανίλιας, γι' αυτό και στηρίζει πολλές ανατολίτικες και γκουρμέ συνθέσεις, δίπλα στην τόνκα, το άμπερ, το σανταλόξυλο και τα μπαχαρικά.
Αξίζει να γνωρίζετε
Κάθε άνθος ανοίγει για μία μόνο μέρα. Αν χαθεί η στιγμή, λοβός δεν σχηματίζεται, γι' αυτό όλη η βανίλια επικονιάζεται με το χέρι, μια τεχνική που επινόησε ο Edmond Albius, ένα δωδεκάχρονο αγόρι που ζούσε σκλάβος στη Ρεϊνιόν. Σήμερα η γεύση βανίλιας είναι ως επί το πλείστον συνθετική.

Λάβδανο
Κολλώδης κεχριμπαρένια ρητίνη, ξυσμένη από λαδανιά ψημένη στον ήλιο
Τι είναι
Ένα μεσογειακό κίστος ιδρώνει κόμμι από τα φύλλα του το καλοκαίρι, σκούρο και κολλώδες αρκετά για να κολλήσει τα δάχτυλά σας. Οι συλλέκτες βράζουν ή ξύνουν τα κλαδιά για να το αφαιρέσουν, και έπειτα εκχυλίζουν αυτό το ακατέργαστο κόμμι σε absolute και resinoid.
Πώς μυρίζει
Βαλσαμική ζεστασιά, έπειτα δέρμα, αποξηραμένα φρούτα, μέλι και μια σπείρα καπνού. Υπάρχει κάτι σχεδόν σαν άμπρα στο άνοιγμα. Ώρες μετά έχει κατασταλάξει σε καστανό καπνό και φορεμένο δέρμα, και συνεχίζει ακόμα.
Στην αρωματοποιία
Αφαιρέστε το λάβδανο και οι περισσότερες συγχορδίες άμπερ καταρρέουν· είναι αυτό πάνω στο οποίο χτίζονται η βανίλια και η βενζόη. Σταθεροποιεί μια φόρμουλα στη θέση της, δίνει στα chypres και στα δερμάτινα αρώματα το βάθος τους, και συνδυάζεται καλά με τριαντάφυλλο, βρύο δρυός και λιβάνι.
Αξίζει να γνωρίζετε
Πριν υπάρξει απόσταξη, υπήρχαν κατσίκες. Κοπάδια έβοσκαν μέσα σε θάμνους κίστου όλο το καλοκαίρι, το κόμμι μπλεκόταν στα γένια και τους μηρούς τους, και οι βοσκοί το χτένιζαν. Το λάβδανο είναι ένα από τα παλαιότερα αρωματικά υλικά που χρησιμοποιούνται ακόμη σήμερα.
Χαρακτήρας Αρώματος
Ανοίγει με την αιχμηρή, σχεδόν αεριούχα οξύτητα του φρούτου του πάθους, κομμένη από την ξηρή μεταλλική θέρμη του σαφράν και το τριαντάφυλλο, πλούσιο αλλά όχι επιτηδευμένο. Το ούντ εμφανίζεται με αληθινή παρουσία, καπνιστό και ζωώδες, θεμελιωμένο από φύλλο πατσουλί και βενζόη σε κάτι γήινο και πυκνό. Στο τελείωμα, η βανίλια και το λάβδανο τραβούν ολόκληρη τη σύνθεση ζεστή και κοντά στο δέρμα, όπου παραμένει με ήσυχο κύρος.
Ιδανικό για
Η έντονη καλοκαιρινή ζέστη ενισχύει το τροπικό φρούτο απέναντι στη ρητινώδη βάση με τρόπο που οι πιο δροσερές εποχές δεν μπορούν. Αυτό ανήκει σε δέρμα που κατευθύνεται κάπου μετά τη δύση.
Επιλέξτε χαρακτηριστικά



Η ατμόσφαιρα
Η Μύτη
Jordi Fernández
Αρχιαρωματοποιός
Αυτοδίδακτος Ισπανός αρωματοποιός με έδρα τη Βαρκελώνη, ξεκίνησε στην Eurofragance και σήμερα είναι αντιπρόεδρος και αρχιαρωματοποιός στη Givaudan, γνωστός για τη δουλειά του με το Ούντ. Συνέθεσε τα Maison Crivelli Oud Maracujá, D'Orsay Tonka Hysteria και Carner Barcelona Helix, και συνυπέγραψε το Montblanc Explorer με τους Antoine Maisondieu και Olivier Pescheux.
Περισσότερα από αυτή τη ΜύτηBlue Talisman ExtraitBrompton ImmortalsOutcast Blue Extrait
Ο Οίκος
Το άρωμα ως αισθητηριακή αναδρομή, που αναδύεται καλύτερα από ένα μικρό φιαλίδιο.
Η Maison Crivelli δημιουργεί όπως μια ανάμνηση σε αιφνιδιάζει, όλη μαζί και από το πουθενά. Κάθε άρωμα είναι αγκυρωμένο σε μια στιγμή που έζησε πραγματικά ο ιδρυτής, σπρωγμένη μέχρι να μοιάζει σχεδόν υπερβολικά ζωντανή για να είναι αληθινή. Ένα φωτεινό φρούτο μπορεί να συγκρουστεί κατευθείαν με ρητίνη, ή ένα δροσερό βότανο μπορεί ξαφνικά να γίνει αισθησιακό.
- Καταγωγή
- Παρίσι, Γαλλία
- Ίδρυση
- 2018
- Γνωστός για
- Oud Maracujá, έντονες αντιθέσεις


ΚΑΘΕ DECANT
Από το αυθεντικό μπουκάλι ως την πόρτα σας
Αγοράζουμε την αυθεντική φιάλη στην πλήρη λιανική τιμή, απευθείας από τον οίκο.
Μια σύριγγα Socorex ιατρικής κατηγορίας παίρνει τα ακριβή χιλιοστόλιτρα κατευθείαν από τη φιάλη.
Τοποθετείται στο κουτί με χρυσοτυπία και παραδίδεται στην DHL, με κάθε δασμό ήδη πληρωμένο. Πώς γίνεται ένα decant




































