Γλωσσάρι Αρωματικών Νοτών

Αυτό το γλωσσάρι εξηγεί τις νότες και τα accords αρωμάτων που χρησιμοποιούνται σε όλον τον κατάλογο της Gouttes Rares, με decants από niche, ultra-niche και ανεξάρτητα αρώματα. Κάθε καταχώριση εξηγεί πώς μυρίζει πραγματικά το κάθε υλικό. Δείτε επίσης τον Δείκτη Διάρκειας & Διάχυσης για το πόσο διαρκεί κάθε άρωμα και πόσο απλώνεται. 424 όροι.

Εξερευνήστε τα decants ανά οικογένεια & accord: Όλα τα Decants · Oud · Ανθικά · Gourmand · Βανίλια · Κεχριμπάρι · Τριαντάφυλλο · Ξυλώδη · Δέρμα · Πικάντικα · Indie · Ultra-Niche · Σετ Ανακάλυψης

Αγαρόξυλο: Πυκνό, καπνιστό ρητινώδες ξύλο, ζεστό και ζωώδες με δερμάτινες, γλυκόξινες βαλσαμικές πτυχές και αγροτική νότα· η σκοτεινή, πολύτιμη καρδιά της αραβικής αρωματοποιίας.
Αγαρόξυλο (Ουντ): Πυκνό, καπνιστό ρητινώδες ξύλο, ζεστό και ζωώδες με δερμάτινες, γλυκόξινες βαλσαμικές πτυχές και αγροτική νότα· η σκοτεινή, πολύτιμη καρδιά της αραβικής αρωματοποιίας.
Παλαιωμένο Πάτσουλι: Σκοτεινό, γήινο και υγρό, σαν βρεγμένο χώμα και ξύλο κελαριού με ένα γλυκό, σχεδόν σοκολατένιο βάθος· επίμονη βάση από παλιά μπουτίκ αρωμάτων.
Αέρινη Νότα: Ανάλαφρη και διάφανη, δροσερό όζον και καθαρή αύρα, μια αίσθηση ανοιχτού χώρου και ανάλαφρης άνεσης παρά μια οσμή καθαυτή.
Ακιγκαλάξυλο: Ξυλώδες πικάντικο παράγωγο πάτσουλι, πιπεράτο και στεγνό με καπνιστές νότες που θυμίζουν ουντ και γκρέιπφρουτ· λαμπερό και πολυδιάστατο, ένα μοντέρνο υφασμένο ξύλο.
Αλ Χασίμι Ουντ: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και με αγροτική ζεστασιά, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Αλδεΰδες: Σαπουνώδεις, αφρώδεις, αφηρημένες σπίθες, κέρινο-μεταλλικές με μια νύξη εσπεριδοειδούς σαν σβησμένο κερί, που ανασηκώνουν ένα άρωμα σε λαμπερή φινέτσα σαμπάνιας· η διάσημη κορυφή του Chanel No. 5.
Αμύγδαλο: Γλυκό και ξηροκαρπώδες με μια απαλότητα μαρσιπάν και κερασιού και μια ελαφριά πικρή πινελιά· μια πυκνή, παρηγορητική γκουρμέ πινελιά.
Αμαρέτο: Λικέρ πικραμύγδαλου, μαρσιπάν, κουκούτσι κερασιού και ζεστό αλκοολούχο σιρόπι· ξηροκαρπώδες, γλυκό και ελαφρώς ξυλώδες.
Αμαρυλλίδα: Τραγανό, φρέσκο πράσινο λουλουδάτο με ένα ελαφρώς χυμώδη μίσχο· απαλά πέταλα που κουβαλούν μια καθαρή, νερουλή ηρεμία σαν κρίνο.
Κεχριμπάρι: Ζεστό, χρυσαφί και ρητινώδες, γλυκό μελένιο λάβδανο που λιώνει σε απαλή πούδρα· μια λαμπερή βάση φτιαγμένη από βάλσαμα και όχι από απολιθωμένη ρητίνη.
Άμπρα (Ambergris): Αλμυρή, ορυκτή και ζεστή, θαλασσινός αέρας πάνω από γλυκό ξεβρασμένο ξύλο με μια ελαφρώς ζωώδη, δερμάτινη λάμψη· μια ακτινοβόλα, θαλασσινή βάση και σταθεροποιητής.
Κεχριμπαρόξυλο: Στεγνό, ακτινοβόλο και ξυλώδως ζεστό, μια καθαρή λάμψη άμπροξ με ορυκτό, ελαφρώς αλμυρό βάθος· μια μοντέρνα, διαχυτική βάση.
Άμπρετ: Απαλός, ζεστός μόσχος σπόρου, ελαφρώς φρουτώδης-λουλουδάτος με μια γλυκύτητα αχλαδιού και δέρματος· μια φυσική, βελούδινη μοσχάτη βάση.
Άμπρετ (Μόσχος Μολόχας): Φυτικός μόσχος, ξηροκαρπώδης και ζεστός με μια απαλότητα κονιάκ και αχλαδιού και μια οικειότητα δέρματος· ένας εκλεπτυσμένος φυσικός μόσχος για τη βάση.
Ambrofix™: Στεγνή, ορυκτή ζεστασιά άμπρας, καθαρή, αλμυρή και ξυλώδης με μια βελούδινη ακτινοβόλα λάμψη· ένα βιολογικής προέλευσης Ambroxan που ανασηκώνει και διαχέει ένα άρωμα.
Άμπροξαν: Στεγνή, ορυκτή ζεστασιά σαν άμπρα με μια αλμυρή ξυλώδη λάμψη και μια ακτινοβολία που κολλάει στο δέρμα· ο μοντέρνος κινητήρας πίσω από πολλές διάφανες βάσεις κεχριμπαριού.
Αμερικανική δρυς: Γλυκύτητα καβουρδισμένου βαρελιού, βανίλια, καρύδα και καραμέλα από καμένες σανίδες· πιο ζεστή και απαλή από το πιπεράτο δάγκωμα της ευρωπαϊκής δρυός.
Αμερικανικό Τριανταφυλλόξυλο (Rosa rugosa): Λαμπερό παραθαλάσσιο τριαντάφυλλο, τραγανά πέταλα με μια ξινή πράσινη νότα και αλμυρό παράκτιο αέρα· πιο φρέσκο και λιγότερο μαρμελαδένιο από το τριαντάφυλλο κήπου.
Σαλικυλικό Αμύλιο: Γλυκό πράσινο-λουλουδάτο με μια πουδρένια βουή τριφυλλιού και ορχιδέας· ζεστό, ελαφρώς βοτανικό, ένα κλασικό διαχυτικό μαξιλάρι στα λουλουδάτα.
Αμύρις: Απαλό, ελαφρώς γλυκό ξύλο που συχνά αποκαλείται δυτικοϊνδικό σανδάλι: κρεμώδες, στεγνό και απαλά ρητινώδες, μια ήσυχη ξυλώδης βάση.
Αγγελική: Γήινη, μοσχάτη-πράσινη ρίζα με μια πικρόγλυκη, ελαφρώς μουχλιασμένη βοτανική ζεστασιά και μια πιπεράτη νότα σαν τζιν· ριζωμένη και ζωώδης.
Ζωώδεις νότες: Ζεστές, σαν δέρμα και ελαφρώς άγριες, νύξεις δέρματος, γούνας, ιδρώτα και μελένιου μόσχου· ένα αισθησιακό, ζεστό σαν σώμα βάθος στη βάση.
Γλυκάνισο: Δροσερό, γλυκό γλυκόριζο, φρέσκο και ελαφρώς πιπεράτο με μια νύξη φαρμακευτικού· η φωτεινή βοτανική σπίθα του πασίτ και του αστεροειδούς γλυκάνισου.
Μήλο: Ξινόγλυκο και νερουλό, το πράσινο τραγάνισμα φρεσκοδαγκωμένης φλούδας, χυμώδες και φρέσκο με μια δροσερή φρεσκάδα οπωρώνα.
Μηλόξιδο: Ζυμωμένο ξινό μήλο, αφρώδες, φρουτώδες και ελαφρώς αλκοολούχο, με μια νύξη ξιδιού και μια ζεστή φθινοπωρινή γλυκύτητα.
Μηλόπιτα: Ψημένο μήλο τυλιγμένο σε κανέλα, βούτυρο και ζεστή ζύμη· ζεστό, ζαχαρωτό και σπιτικό, με μια καραμελωμένη χρυσή πινελιά.
Μηλόξυλο: Ήπιος, ελαφρώς γλυκός καπνός, στεγνό ανοιχτόχρωμο ξύλο με μια απαλή φρουτώδη βουή· πιο ήπιο και στρογγυλεμένο από τον καπνό της δρυός ή του καρυδόξυλου.
Βερίκοκο: Βελούδινος, πλούσιος πυρηνόκαρπος, ηλιοκαμένος και μελένιος με μια ελαφρώς χνουδωτή οξύτητα· απαλό, χρυσαφί και γλυκό σαν νέκταρ.
Στάχτη: Το κρύο γκρίζο υπόλειμμα της φωτιάς, στεγνό, ορυκτό και σκονισμένο, με μια νύξη καμένης πικρίας και το φάντασμα σβησμένου καπνού.
Κέδρος του Άτλαντα: Ρητινώδης και ελαφρώς αιχμηρός, ζεστασιά ξυσμένου μολυβιού με ένα ελαφρώς καμφορένιο βάλσαμο· πιο τραγανός και λιτός από τον απαλό κέδρο Βιρτζίνια.
Αυστραλιανό Σανδάλι: Πιο στεγνό, πιο αιχμηρό και πιο ρητινώδες από το Μυσόρε, με μια βαλσαμική ξυλώδη ζεστασιά και πολύ λιγότερη από την κρεμώδη, γαλακτώδη απαλότητα.
Βύνη κριθαριού: Γλυκύτητα καβουρδισμένου δημητριακού με μια ελαφρώς μπυρίσια, μπισκοτένια πινελιά, σαν το πουρέ ζυθοποιίας να αχνίζει σε ένα υγρό πρωινό.
Βασιλικός: Τραγανό, πιπεράτο πράσινο βότανο διάτρητο από γλυκό γλυκάνισο και γαρίφαλο, φρεσκοκομμένο από το μίσχο· μια ζωηρή αρωματική ανάταση στα φουζέρ.
Φύλλο Δάφνης: Στεγνό, ρητινώδες βότανο με μια ζεστή πικάντικη νότα γαρίφαλου και μια δροσερή νότα ευκαλύπτου, σαν μια κατσαρόλα που μόλις κατέβηκε από τη φωτιά.
Κερί μέλισσας: Μελένια ζεστασιά με μια ελαφρώς πουδρένια, σαν σανό ζωώδη βουή, στρογγυλεμένη και χρυσαφένια· δίνει σώμα και γλυκύτητα στα λουλουδάτα.
Βενζόη: Γλυκιά, βανιλένια ρητίνη με μια ζεστή, βαλσαμική, σχεδόν καραμελωμένη λάμψη κεχριμπαριού και μια νύξη κανέλας· μια απαλή, κολλώδης βάση σταθεροποίησης.
Περγαμόντο: Λαμπερό εσπεριδοειδές με πράσινες αποχρώσεις, μια πικρή λουλουδάτη ανάταση και μια ανάσα τσαγιού Earl Grey· η αστραφτερή κορυφαία νότα των κλασικών κολονιών.
Σημύδα: Πισσώδης και καπνιστή: καμένος φλοιός και παλιό δέρμα με ένα δάγκωμα κατασκήνωσης, στεγνό και ελαφρώς φαρμακευτικό στη βάση.
Πίσσα Σημύδας: Δριμύς, αιθαλώδης καπνός και κρεοζωτό με ένα δάγκωμα κατασκήνωσης και δέρματος, λαδερό και πισσώδες· η πηγή κάθε καπνιστής δερμάτινης σύνθεσης.
Πικραμύγδαλο: Δροσερή γλυκύτητα μαρσιπάν και κερασιού με μια νύξη φαρμακευτικού, ξηροκαρπώδους χαρακτήρα· ο ελιοτροπιώδης ψίθυρος της πάστας αμυγδάλου και του πυρήνα πυρηνόκαρπου.
Πικρό Πορτοκάλι: Αιχμηρό εσπεριδοειδές με έμφαση στη φλούδα και μια πράσινη, σχεδόν φαρμακευτική πικρία πίσω από το χυμό· η ξινή κορυφαία νότα του νερολί και του πτιγκρέν.
Μαύρο Κεχριμπάρι: Ρητινώδης, σκοτεινή ζεστασιά που συγχωνεύει λάβδανο, καπνό και βανιλένια γλυκύτητα σε μια πυκνή, σχεδόν πισσώδη λάμψη· μια σκοτεινή βάση.
Μαύρο Κεράσι: Βαθύ, σιροπιαστό κεράσι με έναν αλκοολούχο, πικραμύγδαλο πυρήνα, μαρμελαδένιο και σκοτεινό αντί για λαμπερό και φρέσκο.
Μαύρο Φραγκοστάφυλο: Ξινό, χυμώδες μούρο που κουβαλά ένα αιχμηρό, σχεδόν θειούχο δάγκωμα πράσινου φύλλου· φρουτώδες και ελαφρώς αγοραίο, μια ζωηρή σπίθα στα φρέσκα και λουλουδάτα κορυφαία.
Μαύρο Πιπέρι: Στεγνό, τσιμπηχτό μπαχαρικό με μια ζεστή ξυλώδη δαγκωματιά και μια νύξη τερπενικής σπίθας· προσθέτει τραγανή ανάταση και υφή στα κορυφαία και τα ξυλώδη.
Βατόμουρο: Σκοτεινή, μαρμελαδένια μωβ γλυκύτητα με ένα ξινό, κρασάτο βάθος και μια πράσινη δαγκωματιά αγκαθιού· πιο πλούσιο και σκοτεινό από τα κόκκινα μούρα.
Φραγκοστάφυλο: Ξινό, χυμώδες και ελαφρώς θειούχο, ένα μοβ-κόκκινο ξέσπασμα θρυμματισμένου μούρου με μια πράσινη, αγοραία δαγκωματιά που σκιάζει τις κορυφαίες νότες.
Αίμα: Μια κρύα, μεταλλική γεύση σιδήρου και αλατιού, ελαφρώς κρεατώδης και ορυκτή, σαν ένα χάλκινο νόμισμα στη γλώσσα.
Κόκκινο Μανταρίνι: Χυμώδης γλυκύτητα μανταρινιού βαθαίνει με μια ξινή, σχεδόν κόκκινη μούρο υποτονικότητα· πιο λαμπερό και στρογγυλεμένο από το κοινό μανταρίνι.
Κόκκινο Πορτοκάλι: Ξινόγλυκο πορτοκάλι με ένα πιο σκοτεινό βάθος με απόχρωση σμέουρου και μια πικρή φλούδα, πιο αιματηρό και στρογγυλεμένο από το κοινό πορτοκάλι.
Μπλε Κυπαρίσσι: Στεγνό, ρητινώδες αειθαλές με μια ελαφρώς καπνιστή, σκονισμένη-πράσινη δροσιά, σαν ηλιοκαμένο μεσογειακό δάσος και σπασμένες βελόνες κάτω από τα πόδια.
Μπλε Λωτός: Δροσερό, νερουλό και πράσινο-λουλουδάτο με μια ελαφρώς πικάντικη, ναρκωτική γλυκύτητα· μια υδάτινη, μυστηριακή νότα πέταλου.
Μπλε Ουντ: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και με αγροτική ζεστασιά, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Ουντ Βορνέο: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και με αγροτική ζεστασιά, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Βανίλια Μπουρμπόν: Σκούρα βανίλια με ρουμιά, οινοπνευματώδη βάθος και μια κρεμώδη ρητινώδη γλυκύτητα· πιο ζεστή και πιο καπνιστή από τον απλό λοβό.
Πίτουρο: Ξηρή, σκονισμένη ζεστασιά δημητριακών, ελαφρώς ξηροκάρπικη και χάρτινη, σαν το άρωμα φλοιού σε μύλο αλευριού ή φρεσκοαλεσμένη βρώμη.
Μπράντι: Μεθυστικό, οινοπνευματώδες φρούτο και δρυς με ένα αλκοολικό κάψιμο και γλυκύτητα σταφίδας· μια πνευματώδης ανάταση πάνω από βαθύτερες νότες.
Βραζιλιάνικο Πορτοκάλι: Λαμπερό, ζουμερό και ηλιόγλυκο πορτοκάλι, λιγότερο πικρό από το μεσογειακό φρούτο, με μια απαλή τροπική στρογγυλάδα· ένα χαρούμενο άνω σημείο.
Ψωμί: Ζυμαρική κόρα και ατμός, φρυγανισμένο και ελαφρώς γλυκό με μια παρηγορητική ζυμωτή θαλπωρή φούρνου.
Σπάρτο: Ζεστό, σαν σανός και μελάτο, κάπου ανάμεσα σε αποξηραμένο βερίκοκο και αμύγδαλο με έναν δερμάτινο, ηλιοκαμένο ανθικό βόμβο· μια απαλή κεχριμπαρένια-κίτρινη καρδιά.
Μαύρη Ζάχαρη: Πλούσια γλυκύτητα μελάσας με ένα υγρό, καραμελωμένο βάθος και μια ελαφριά άκρη καμένης καραμέλας· γκουρμέ ζεστασιά στη βάση.
Oud Μπρουνέι: Σκούρο ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Τσίχλα: Συνθετική, ζαχαρωτή ροζ φρουτώδης νότα, γλυκιά και ελαφρώς κέρινη, που θυμίζει μασημένη τσίχλα και παιδικά ζαχαροπλαστεία.
Βουλγαρικό Τριαντάφυλλο: Δροσερό τριαντάφυλλο ντάμασκο με μια πράσινη, λεμονάτη φωτεινότητα πάνω από απαλό μελάτο βάθος· η πιο φρέσκια, πιο φωτεινή εκδοχή του ίδιου τριαντάφυλλου.
Βούτυρο: Κρεμώδης, ελαφρώς γαλακτική πλούτος με μια αλμυρή, λιωμένη ζεστασιά· προσθέτει μια στρογγυλεμένη γκουρμέ λιπαρότητα.
Κακάο: Ξηρό, πικρό και σκονισμένο, ωμή σκόνη κακάο χωρίς τη γλυκύτητα, με μια άκρη ψημένης γης και μια κιμωλιώδη επιμονή· βαθαίνει τις γκουρμέ βάσεις.
Λοβός Κακάο: Ωμό κακάο με πράσινη απόχρωση, με μια πικρή, γήινη φρουτώδη νότα· πιο τραχύ και ξυλώδες από την τελική σοκολάτα, πιο κοντά στο σπασμένο κέλυφος.
Λάδι Κάντε: Καπνιστό, πισσώδες απόσταγμα ξύλου αρκεύθου, ξηρό και δερμάτινο με μια νότα κατασκήνωσης και πεύκου· μια φαινολική καπνιστή βάση.
Κέικ: Ζεστό παντεσπάνι και βανιλιάτο-βουτυρένια γλυκύτητα με μια απαλή ζαχαρωτή ψίχα· μια παρηγορητική γκουρμέ νότα με άρωμα γλάσου.
Καλαβρέζικο Περγαμόντο: Αφρώδες πράσινο εσπεριδοειδές από τη νότια Ιταλία, τραγανό και πικρό-φρέσκο με ανθική ανάταση και λαδερή φλούδα· η κορυφαία κολόνια νότα.
Κάλλα: Δροσερή, δροσάτη λευκή ανθική φρεσκάδα, καθαρή και πρασινωπή με μια ελαφριά κέρινη απαλότητα πετάλου· ήσυχη και νερουλή παρά έντονη.
Καλόνη: Έντονο, ωκεάνιο όζον με μια δροσιά πεπονιού και θαλασσινού αέρα· η συνθετική νότα καρπουζιού-θάλασσας πίσω από κάθε aquatic άρωμα της δεκαετίας του '90.
Ζαχαρωτό Αμύγδαλο: Ζαχαρωτή γλυκύτητα μαρτσιπάν με ένα ζεστό ψημένο ξηροκαρπικό βάθος και μια πικράδα κερασόσπορου· ένα πραλινέ γκουρμέ.
Γλασαρισμένα Φρούτα: Κολλώδη, ζαχαρωμένα και μαρμελαδένια, φλούδα πορτοκαλιού στον ήλιο και γλασέ κεράσι βρασμένα σε μια μασητική, σιροπιαστή γλυκύτητα.
Κερί Κεριού: Απαλό, ελαφρώς γαλατερό και ζεστό, λιωμένη παραφίνη και σβησμένο φιτίλι, λείο και ελαφρώς λιπαρό με μια ήσυχη, σχεδόν άοσμη γαλήνη.
κάνναβη: Πράσινη, ρητινώδης και βοτανική, αποξηραμένο φύλλο κάνναβης με μια σκανκ, καπνιστή απόχρωση και μια ελαφρώς βρώμικη άκρη πάνω από το φύλλωμα.
Καραμέλα: Καμένη ζάχαρη που έγινε χρυσή, βουτυράτη και κολλώδης με μια ελαφριά πικρή καύση στις άκρες· μια πλούσια, ζεστή γκουρμέ γλυκαντική ουσία.
Κάρδαμο: Δροσερό, πράσινο και αρωματικό, φρέσκο μπαχαρικό με μια εσπεριδοειδή, ευκαλυπτόμοια ανάταση πάνω από έναν ζεστό, ελαφρώς ρητινώδη πυρήνα· μια αστραφτερή πικάντικη κορυφή.
Γαρίφαλο (άνθος): Πικάντικα, πιπεράτα πέταλα με μια ζεστή δαγκωματιά γαρύφαλλου πάνω από απαλή ανθική γλυκύτητα, η ντεμοντέ καρδιά των βίντατζ ανθικών και των μπαρμπερικών φουζέρ.
Χαρουπιά: Σκούρα, ψημένη γλυκύτητα σαν κακάο σμιγμένο με αποξηραμένο σύκο και μελάσα, μια κολλώδης καφέ γκουρμέ ζεστασιά χωρίς την πικράδα της αληθινής σοκολάτας.
Σπόροι Καρότου: Γήινο και ριζωμένο με μια πουδρένια, ελαφρώς γλυκιά ζεστασιά, σαν υγρό χώμα κολλημένο σε μια φρεσκοβγαλμένη ρίζα, απαλό και κεχριμπαρένιο στη βάση.
Καζμιράνη: Βελούδινα, μοσχάτα ξύλα με μια ζεστή πιπεράτη λάμψη και μια ελαφριά γλυκιά ρητίνη πεύκου, μια απαλή συνθετική θολούρα που τυλίγει τα μείγματα σε πολυτελή, δερμάτινη ζεστασιά.
Ξύλο Κασμίρ: Απαλό, ξηρό και μοσχάτο-ξυλώδες, μια λεία βελούδινη ζεστασιά που θολώνει τα ξύλα και το δέρμα σε μια ελαφρώς πουδρένια, κεχριμπαρένια λάμψη.
Κασσία: Καυτή, γλυκιά κανέλα με μια πιο τραχιά, ξυλώδη δαγκωματιά από το πιο ντελικάτο είδος, όλο ψημένο μπαχαρικό και κοκκινοκάφε φλοιό.
Κασσίς: Γαλλικά για το μαύρο φραγκοστάφυλο: ξινό, βαθυμώβ και ζουμερό με ένα κοφτερό πράσινο, ελαφρώς ζωώδες τσίμπημα που φωτίζει τις φρουτώδεις συνθέσεις.
Καστόρεο: Βαθιά ζωώδες και δερμάτινο: ζεστό, καπνιστό και ελαφρώς γλυκό, ένα πισσώδες γρύλισμα δέρματος και μόσχου που αγκυροβολεί τη βάση.
Κέδρος: Ξηρή, κοφτερή ξυλωδία σαν ροκανίδι μολυβιού, καθαρή και ελαφρώς ρητινώδης με μια γλυκερή δαγκωματιά· μια τραγανή, δομημένη ξυλώδης βάση.
Κεδρόξυλο: Ξηρό ξύλο σαν ροκανίδι μολυβιού: καθαρό, ελαφρώς κοφτερό και ρητινώδες, μια χλωμή αρωματική ζεστασιά που μυρίζει σαν ξυσμένο γραφίτη.
Κανέλα Κεϋλάνης: Πιο απαλή, αυθεντική κανέλα, πιο ντελικάτη και ανθική από την κοινή κασσία, με μια ζεστή μελάτη γλυκύτητα φλοιού αντί για καυτερό τσίμπημα.
Σανταλόξυλο Κεϋλάνης: Σρι-Λανκέζικο σανταλόξυλο, κρεμώδες και γαλατερό-απαλό με μια ροζέ, ελαφρώς πιο κοφτερή άκρη από το βουτυράτο Mysore, ξυλώδες και ζεστό στη βάση.
Τσαμπάκα: Πλούσιο τροπικό άνθος ανάμεσα σε μανόλια και τσάι, με φρουτώδη γλυκύτητα βερίκοκου-μελιού και έναν ζεστό πικάντικο-δερμάτινο υπόβαθρο, έντονο και χρυσαφένιο.
Κεράσι: Ζουμερό, ζαχαρωτό κόκκινο φρούτο με μια ελαφρώς πικρή στροφή αμυγδάλου-κουκουτσιού, σιροπιαστό και γλυκό σαν κραγιόν, η παιχνιδιάρικη καρδιά των γκουρμέ αρωμάτων κερασιού.
Κάστανο: Ζεστή, ψημένη ξηροκαρπική νότα με μια ελαφριά καπνιστή γλυκύτητα, σαν κάστανα ψημένα πάνω σε κάρβουνα σε έναν κρύο δρόμο, απαλό και φθινοπωρινό.
Κινέζικο Μαύρο Τσάι: Ξηρά, καπνιστά φύλλα τσαγιού με μια στυφή, ελαφρώς δερμάτινη πικράδα και έναν ψίθυρο αποξηραμένου φρούτου, ζωηρό και κεχριμπαρένιο-καφέ.
Κινέζικος Οσμάνθος: Γλυκύτητα βερίκοκου-δέρματος πάνω από φρέσκο τσάι και ώριμη φλούδα ροδάκινου, ένα βελούδινο χρυσό λουλούδι με δερμάτινο υπόβαθρο σουέτ.
Σοκολάτα: Πλούσιο, γλυκόπικρο κακάο, σκονισμένο και σκούρο με μια ψημένη άκρη, η βαθιά καφέ άγκυρα των γκουρμέ βάσεων.
Πούρο: Ξηρό, ζυμωμένο φύλλο καπνού τυλιγμένο σε γλυκό καπνό κέδρου και παλιό δέρμα, σκούρο και ρητινώδες, το άρωμα ενός καπνισμένου γραφείου.
Κανέλα: Καυτό, γλυκό και ξηρό μπαχαρικό φλοιού, ξυλώδες και ελαφρώς τσουχτερό με μια κοκκινωπή γκουρμέ ζεστασιά· μια ζεστή, γιορτινή καρδιά για ανατολίτικα αρώματα.
Λάδανο: Κολλώδης ρητίνη λάδανου, ζεστή και κεχριμπαρένια με ένα δερμάτινο, βαλσαμικό βάθος και μια νύξη καπνού λιβανιού, μια σκούρα ηλιοκαμένη βάση.
Λαδανιά: Το ίδιο το ροζ βραχόρροδο, βοτανικό και ρητινώδες, με μια μελάτη, ελαφρώς φαρμακευτική βαλσαμική ζεστασιά ψημένη από τον μεσογειακό ήλιο.
Κίτρο: Ξινό και αψύ με μια χοντρή πικρή δαγκωματιά φλούδας και μια ζαχαρωτή γλυκύτητα φλούδας· ένα υφαντικό, ελαφρώς ρητινώδες εσπεριδοειδές.
Σιβέτιο: Κοπρώδης, μοσχάτη ζωώδης οσμή που μαλακώνει σε μια χρυσή, σαν δέρμα αισθησιακότητα μόλις αραιωθεί· ένας παλιάς σχολής σαρκικός υπόβαθρος στα κλασικά ανθικά.
Σάλβια Κλαρή: Βοτανική και κεχριμπαρένια-μοσχάτη, ξηρή και ελαφρώς γλυκιά με μια δερμάτινη, ξηροκαρπική άκρη και μια απαλή ζεστασιά σαν καπνού.
Κλεμεντίνη: Γλυκό, ζουμερό μικρό εσπεριδοειδές, πιο απαλό και στρογγυλό από το πορτοκάλι με μια ζαχαρωτή, ελαφρώς ανθική λάμψη, φωτεινό και χαρούμενο στην κορυφή.
Γαρίφαλο: Καυτό, ξηρό και βελονάτο, ένα μυρμηγκιαστό φαρμακευτικό μπαχαρικό με μια μουδιαστική δαγκωματιά και σκούρα, σχεδόν καπνιστή ζεστασιά από κάτω.
Τριφύλλι: Πράσινη γλυκύτητα λιβαδιού με μια απαλή σανώδη, ελαφρώς κουμαρινική ζεστασιά, σαν κομμένο γρασίδι και μελάτα άγρια λουλούδια σε καλοκαιρινά χωράφια.
Γαρίφαλα: Καυτά, γλυκόπικρα και μουδιαστικά φαρμακευτικά, με μια ξηρή ξυλώδη δαγκωματιά που θυμίζει ευγενόλη οδοντιάτρου· διαπεραστική ζεστασιά σε μπαχαρικές συνθέσεις γαρύφαλλου-άνθους.
Κάρβουνο: Κρύα, μεταλλική μαυρίλα διαπερασμένη από ξηρή αιθάλη και μια ελαφριά θειική, καπνιστή δαγκωματιά, το μελανένιο άρωμα ενός σβησμένου τζακιού.
Καρύδα: Κρεμώδης, γαλατερή και γλυκιά σαν αντηλιακό, απαλή τροπική σάρκα με μια ελαφρώς φρυγανισμένη, λακτονική ζεστασιά.
Γάλα Καρύδας: Κρεμώδης, γαλατερή καρύδα, απαλή και τροπική χωρίς τη γλύκα του λαδιού μαυρίσματος, μια απαλή γαλακτονική ζεστασιά σαν φρέσκια σάρκα καρύδας.
Καφές: Σκούρο ψημένος και πικρόγλυκος: καβουρδισμένοι κόκκοι, καμένη ζάχαρη και μια καπνιστή, ελαφρώς λιπαρή ζεστασιά, πλούσιος και σχεδόν γκουρμέ.
Κονιάκ: Αλκοολούχο, ζεστό και ξυλώδες, παλαιωμένο μπράντι με γλύκα αποξηραμένου φρούτου, ένα οινοπνευματώδες κάψιμο και μια βανιλένια λάμψη από το βαρέλι.
Βανίλια Κομορών: Ζεστή, κρεμώδης και γλυκιά με μια απαλή βαλσαμική πινελιά, σαν κρέμα και ώριμους λοβούς· η ζεστή καρδιά αμέτρητων γκουρμέ βάσεων.
Μπετόν: Δροσερή, σκονισμένη γκρίζα πέτρα μετά τη βροχή, ξηρή και ορυκτή με μια υγρή ψυχρότητα τσιμέντου, η μυρωδιά γυμνού αστικού πεζοδρομίου.
Βάλσαμο Κοπαΐμπα: Ζεστή, πιπεράτη ρητίνη με απαλή ξυλώδη-βαλσαμική γλύκα και μια αχνή πράσινη νότα, ομαλό βάθος κεχριμπαριού στη βάση.
Κοπάλ: Φωτεινή, ρητίνη πεύκου που καίγεται σε έναν φρέσκο εσπεριδοειδή καπνό, πιο ελαφριά και πράσινη από το λιβάνι, ένα καθαρό χρυσό θυμίαμα.
Κορίανδρος: Πιπεράτο, αχνά σαπουνώδες μπαχαρικό πάνω σε μια ζεστή γλυκιά-εσπεριδοειδή ξυλώδη νότα, αρωματικό και τριανταφυλλένιο· μια ζωηρή ανάταση σε φουζέρ και κολόνιες.
Σπόρος Κορίανδρου: Ζεστό, πιπεράτο-εσπεριδοειδές μπαχαρικό με απαλή ξυλώδη γλύκα και μια αχνή ανθική ανάταση, ξηρό και αρωματικό σε φουζέρ καρδιές.
Φελλός: Ξηρή, σκονισμένη ξυλώδης-γήινη νότα με μια αχνή, κρασάτη, ελαφρώς ξηρόκαρπη ζεστασιά, σαν το εσωτερικό ενός παλιού συρταριού κάβας.
Κόστους: Λιπαρό, ζωώδες και παράξενα ανθρώπινο, τριχωτό κεφαλής και άπλυτα μαλλιά πάνω σε μια υγρή, ριζωτή γήινη νότα· ένα βρώμικο φυσικό σταθεροποιητικό που χρησιμοποιείται με φειδώ.
Κουμαρίνη: Γλυκιά, απαλή και πουδρένια, φρεσκοκομμένο σανό διασταυρωμένο με αμύγδαλο και βανίλια· ο ζεστός βόμβος στην καρδιά κάθε φουζέρ.
Κράνμπερι: Ξινό, κόκκινο σαν πετράδι μούρο με μια ζουμερή δαγκωματιά, κάπου ανάμεσα σε ξινή φλούδα και γλυκιά μαρμελάδα, χαρίζοντας μια δροσερή, τραγανή λάμψη σε φρουτώδη ανοίγματα.
Πιστωτικές Κάρτες: Η γυαλιστερή, δροσερή γεύση ανάγλυφου πλαστικού και ζεστών ηλεκτρονικών, αχνά χημική και μεταλλική, μια στείρα σύγχρονη συντόμευση για κύρος και λάμψη.
Κύμινο: Ζεστό, ιδρωμένο μπαχαρικό με μια έντονη, λιπαρή και αναμφισβήτητα σωματική μοσχάτη νότα· σαρκικό και διχαστικό, προσθέτοντας ζεστασιά δέρματος σε ίχνη ποσότητες.
Κρέμα Custard: Ζεστή, αυγάτη γλύκα πηχτή με βανίλια και κρέμα, μια απαλή γκουρμέ πυκνότητα που κάθεται πυκνή και παρηγορητική στην καρδιά.
Κομμένο Γρασίδι: Έντονο, πράσινο και νερουλό, η φρεσκάδα ενός μελανιασμένου μίσχου νιοκομμένου γκαζόν με μια αχνή γλύκα σανού από κάτω.
Κυπαρίσσι: Ξηρό, ρητινώδες αειθαλές με μια αχνά καπνιστή, σκονισμένη-πράσινη δροσιά, σαν λιόκαυστο μεσογειακό δάσος και σπασμένες βελόνες κάτω από τα πόδια.
Cypriol: Ξηρό, γήινο και καπνιστό, το ξυλώδες-δερμάτινο βάθος του nagarmotha με μια υγρασία σαν βετιβέρ και μια νότα θυμιάματος· μια σκοτεινή, ριζωτή βάση.
Έλαιο Cypriol ή Nagarmotha: Καπνιστή, δερμάτινη ρίζα βούρλου, γήινη και ξυλώδης με ξηρό θυμίαμα και μια αχνή νότα σαν ούντ· ένα μελανό, μυστηριώδες βάθος σε σκούρες ξυλώδεις βάσεις.
Τριαντάφυλλο Ντάμασκο: Βαθύ, τριανταφυλλί σαν μαρμελάδα με μελένια, αχνά μπαχαρένια ζεστασιά αναδεικνυόμενη από μια έντονη πράσινη-λεμονάτη νότα· η βελούδινη, γεμάτη καρδιά αμέτρητων κλασικών ανθικών.
Υγρό Χώμα: Βρεγμένο χώμα μετά τη βροχή, σκοτεινό και ορυκτό με μια πράσινη, ριζωτή μυρωδιά υγρασίας· η μυρωδιά πετριχόρ ενός δασικού εδάφους φρεσκοσκαμμένου.
Χουρμάδες: Κολλώδες, σκουρόχρωμο ζαχαρωτό φρούτο, σχεδόν σαν καραμέλα, με έναν ζαρωμένο, μελένιο πλούτο και μια νότα αποξηραμένου δαμάσκηνου που ζεσταίνει ανατολίτικες βάσεις.
Ντάβανα: Πολύμορφο ινδικό βότανο, φρουτώδες και αλκοολούχο σαν μπράντι βερίκοκου πάνω στο δέρμα, με μια βαλσαμική, ελαφρώς μεταλλική πράσινη υπόκρουση.
Μόσχος Ελαφιού: Απαλός, ζεστός και προσκολλημένος στο δέρμα, καθαρός και ελαφρώς πουδρένιος με έναν ζωώδη βόμβο· το ακτινοβόλο, οικείο πέπλο που παραμένει στη βάση.
Deertongue: Γλυκό σαν σανό και πλούσιο σε κουμαρίνη, μυρίζει αποξηραμένο φύλλο καπνού, φρεσκοκομμένο λιβάδι και ζεστή βανίλια, μια απαλή νότα βάσης σαν τόνκα.
Αποξηραμένα Φρούτα: Κολλώδη, σαν μαρμελάδα και συμπυκνωμένα, η σκούρα γλύκα σταφίδας, σύκου και χουρμά με έναν αλκοολούχο, λιόκαυστο πλούτο· μια πλούσια γκουρμέ πινελιά.
Σκόνη: Ξηρή, πουδρένια ακινησία ηλιόλουστων σωματιδίων και ανέγγιχτων ραφιών, αχνά ορυκτή και χάρτινη, ο ήσυχος αέρας ενός ανενόχλητου δωματίου.
Ούντ Ανατολικών Ινδιών: Σκοτεινό ρητινώδες αγκαρ: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Δυόσμος Κολόνιας: Δροσερός, αρωματικός δυόσμος καθαρισμένος από γλύκα, τραγανός και βοτανικός, η δυναμωτική δροσιά μιας παραδοσιακής κολόνιας.
Αιγυπτιακό Γιασεμί: Μεθυστική, πλούσια λευκή ανθική γλύκα με μια φρουτώδη, ναρκωτική ινδολική υπόκρουση που αγγίζει το βρώμικο· ένα αισθησιακό άνθισμα καρδιάς που γεμίζει έναν χώρο.
ελέμι: Φωτεινός, ρητινώδης χυμός λεμονιού-πεύκου με μια πιπεράτη ένταση και μια αχνή δροσιά λιβανιού· μια τραγανή, βαλσαμική πινελιά από την κορυφή ως την καρδιά.
Ρητίνη Ελέμι: Κολλώδης και γλυκιά σαν κεχριμπάρι, με μια αχνή καπνιστή, κολλώδη νότα ρητίνης πεύκου· μια λαμπερή βαλσαμική βάση που αγκυροβολεί και στρογγυλεύει μια σύνθεση.
Ευκάλυπτος: Έντονο, καμφορούχο πράσινο που ανοίγει τους ιγμόρειους, δροσερό και φαρμακευτικό με ένα αχνά γλυκό ξύλο από κάτω, σαν θρυμματισμένα ασημένια φύλλα.
Evernyl: Λείο συνθετικό βρύο δρυός, ξηρό και αχνά γλυκό με έναν καθαρό, βρυώδη-ξυλώδη βόμβο, προσφέροντας το πράσινο, σκιερό δάπεδο των σιπρέ.
Σύκο: Πράσινο, γαλατερό και φρουτώδες ταυτόχρονα, χυμώδες φύλλο και φλοιός τυλιγμένα γύρω από κρεμώδη, σαν μαρμελάδα σάρκα· δροσερή σκιά σε μια ζεστή μέρα.
Finger Lime: Τραγανό εσπεριδοειδές χαβιάρι που ξεσπά ξινό και αφρώδες, πιο πικάντικο και πράσινο από το λεμόνι, μια φωτεινή, ελαφρώς πικρή λάμψη στην κορυφή.
Έλατο: Τραγανή ρητίνη αειθαλούς: παγωμένες βελόνες πεύκου, κολλώδες βάλσαμο και καθαρός δασικός αέρας, πράσινο και δυναμωτικό με μια χυμώδη γλύκα.
Βάλσαμο Έλατου: Κολλώδης, ρητινώδης χυμός κωνοφόρου, γλυκός και αχνά ρητινώδης με ένα ζεστό βαλσαμικό βάθος, σαν λιοκαμένος φλοιός και θρυμματισμένες βελόνες.
Βελόνες Έλατου: Τραγανή, δροσερή φρεσκάδα αειθαλούς, πράσινη και ελαφρώς έντονη, μυρίζει σαν φρεσκοκομμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο και καθαρό δασικό αέρα.
Λουλούδια: Ένα απαλό, διάχυτο ανθικό κύμα, ούτε ένα άνθος ούτε το άλλο, πέταλα και γύρη θολωμένα σε μια απαλή, δροσάτη ανθοδέσμη.
Φραντζιπάνι: Κρεμώδες τροπικό λευκό λουλούδι, ζεστό σαν μαύρισμα με απαλότητα βερίκοκου και αμυγδαλόγαλου πάνω σε μια μεθυστική γλύκα γιασεμιού.
Λιβάνι: Δροσερή, λεμονάτη ρητίνη που τυλίγεται σε πιπεράτο καπνό και ξηρό εκκλησιαστικό θυμίαμα· διαλογιστικό και βαλσαμικό, μια φωτεινή ραχοκοκαλιά για ξυλώδη-ανατολίτικα.
Φρέζια: Αέρινο, δροσάτο πέταλο με μια πιπεράτη-πράσινη λάμψη, ελαφρώς γλυκό και νερουλό, ένα φρέσκο, μοντέρνο ανθικό που λάμπει χωρίς βάρος.
Φρουτώδεις Νότες: Φωτεινή, σαν μαρμελάδα γλύκα μεικτών ώριμων φρούτων, ζουμερή και στρογγυλεμένη, χαρίζοντας μια παιχνιδιάρικη ανάταση σε ανθικά και γκουρμέ.
Γκαλμπανούμ: Έντονος, πικρός-πράσινος χυμός σαν σπασμένοι μίσχοι και θρυμματισμένα φύλλα, με μια παγωμένη, σχεδόν πευκόμορφη δαγκωματιά· το δυναμωτικό πράσινο άνοιγμα των βίντατζ σιπρέ.
Γαλατικό Τριαντάφυλλο: Παλαιό τριαντάφυλλο κήπου Rosa gallica, βαθύ και σκούρο σαν κρασί, σαν μαρμελάδα και μπαχαρωτό με έναν βελούδινο, σχεδόν βαλσαμικό πλούτο ριζωμένο στην παράδοση του φαρμακοποιού.
Γαρδένια: Κρεμώδη, πολυτελή λευκά πέταλα με μια βουτυράτη, αχνά νότα μανιταριού και μια ζεστασιά μπανάνας-καρύδας από κάτω· μεθυστική και τροπική.
Βενζίνη: Έντονοι, πτητικοί ατμοί βενζίνης, λιπαροί και αχνά γλυκοί με μια μεταλλική χημική νότα, η μεθυστική μυρωδιά μιας βενζινάδικης αντλίας.
Γεωργιανό Τριαντάφυλλο: Δροσάτα, στρωματοποιημένα πέταλα που ισορροπούν μελένια γλύκα, πράσινους μίσχους και μια πιπεράτη, λεμονάτη δαγκωματιά· η βελούδινη ανθική καρδιά αμέτρητων αρωμάτων.
Georgywood: Εκλεπτυσμένο συγγενικό μόριο του Iso E, ξηρό και βελούδινο ξυλώδες-κεχριμπαρένιο, απαλό και διάφανο με μια αχνή λάμψη κέδρου που βουίζει κοντά στο δέρμα.
Γεράνι: Τραγανό τριανταφυλλί-πράσινο με μια νότα μέντας και πιπεριού, δροσερό και ελαφρώς μεταλλικό· μια φρέσκια νότα φύλλου τριαντάφυλλου που ανασηκώνει τα ανδρικά φουζέρ.
Τζίντζερ: Φρέσκια, φλογερή και πικάντικη, έντονο μπαχαρικό ρίζας με μια σαπουνώδη, λεμονάτη λάμψη και μια πιπεράτη ζεστή δαγκωματιά· μια ζωντανή, ενεργειακή πινελιά από την κορυφή ως την καρδιά.
Γκρέιπφρουτ: Ξινό, ζουμερό και πικρόγλυκο εσπεριδοειδές με μια ελαφρώς θειούχα, ροζ-τριανταφυλλένια νότα· μια φρέσκια, στοματικά ανανεωτική κορυφαία νότα πιο φωτεινή από το πορτοκάλι, πιο έντονη από το λεμόνι.
Γρασίδι: Έντονη, πράσινη τραγανότητα φρεσκοκομμένου γκαζόν, χυμώδης και δροσερή με μια αχνά γλυκιά, νερουλή φυτική ζουμερότητα, σαν ένα καλοκαιρινό κούρεμα.
Πράσινο Μήλο: Τραγανή, ξινούτσικη και ζουμερή δαγκωνιά μήλου με τη φλούδα του, νερουλή και ελαφρώς ξινόγλυκη, με μια δροσερή αιχμή που φωτίζει τις φρουτώδεις-ανθικές πρώτες νότες.
Πράσινες Νότες: Τραγανή, φυλλώδης φρεσκάδα από σπασμένα κοτσάνια και σπασμένα φύλλα, οξεία και νερουλή, θυμίζοντας τη δροσερή αίσθηση ενός δροσισμένου κήπου.
Πράσινο Τσάι: Δροσερό, πικρό και φυτικό, μουλιασμένα φύλλα με μια ξηρή στυφή αιχμή και αχνό χορταρένιο, καπνιστό ατμό· ήρεμο και διάφανο.
Πράσινος καπνός: Φρέσκο, ακάπνιστο φύλλο καπνού, χυμώδες και σαν σανό με μια βοτανική-πράσινη πικράδα, πιο ελαφρύ και δροσερό από την επεξεργασμένη, καπνιστή του μορφή.
Γκρίζο Άμπαρ: Αλμυρό, ορυκτό και ζεστό, θαλασσινός αέρας πάνω από γλυκό ξύλο θαλάσσης με μια αχνή, δερμάτινη ζωώδη λάμψη· μια ακτινοβόλα, θαλασσινή βάση και σταθεροποιητής.
Ξύλο Γκουαγιάκ: Καπνιστό, πισσώδες ξύλο απαλυμένο από μια γλυκιά λάμψη τριαντάφυλλου και βανίλιας· λιπαρό και ρητινώδες, προσδίδοντας δερμάτινη ζεστασιά στις βάσεις.
Καρδάμωμο Γουατεμάλας: Φωτεινό, αρωματικό καρδάμωμο με μια δροσερή ευκαλυπτική αιχμή και λεμονάτη-καμφορένια ανάταση, πιο καθαρό και πράσινο από το πιο γήινο ινδικό αντίστοιχό του.
Γκουάβα: Ζουμερή τροπική γλύκα πάνω από ξινή πράσινη φλούδα, με σαρκώδη ροζ σάρκα και μια αχνή θειική νότα· φωτεινό και νερουλά-φρουτώδες στις πρώτες νότες.
μπαρούτι: Καυστικός, θειικός καπνός και καυτός πυρόλιθος, μια μεταλλική σπίθα πάνω από μια καμένη ορυκτή αιχμή· η ξηρή τριξιά ενός σβησμένου σπίρτου.
Βάλσαμο Γκούρτζαν: Ζεστή ξυλώδης-βαλσαμική ρητίνη με καπνιστό, σχεδόν πισσώδες βάθος και αχνό πεύκο· μια σκοτεινή βάση σταθεροποίησης που συχνά αντικαθιστά το ούντ.
Βετιβέρ Αϊτής: Δροσερό, ριζώδες και γήινο με καπνιστές, χορταρένιες και αχνά εσπεριδοειδείς πτυχές· μια ξηρή, λιτή βάση που μυρίζει υγρό χώμα και φρεσκοκομμένες ρίζες.
Σανταλόξυλο Χαβάης: Κρεμώδες και απαλό με μια πιο φωτεινή, ελαφρώς γλυκύτερη, πιο ροδαλή πτυχή από το Mysore· λεία γαλακτερά ξύλα χωρίς μεγάλη οξύτητα.
Σανός: Ηλιοκαμένο χορτάρι και ζεστή κουμαρινική γλύκα, σκονισμένη και νοσταλγική, με έναν βόμβο φύλλου καπνού, αχνά μελένιο, σαν καλοκαιρινή αχυρώνα.
Φουντούκι: Καβουρδισμένο, λιπαρό και γλυκό, φλούδες καβουρδισμένου ξηρού καρπού με μια ζεστασιά πραλίνας και έναν κακαοένιο πλούτο· μια ζεστή γκουρμέ πινελιά.
Άλειμμα φουντουκιού με κακάο: Καβουρδισμένο φουντούκι και γαλακτερό κακάο, γυαλιστερό και γκουρμέ-γλυκό σαν ζεστή σοκολατένια-φουντουκένια πάστα φρεσκάνοιχτη.
Ηδιόνη: Απαλή, αέρινη διαφάνεια γιασεμιού-τσαγιού, δροσισμένη και αχνά εσπεριδοειδής-ανθική· προσδίδει ακτινοβόλα ανάταση και διάχυση περισσότερο παρά δική της οσμή.
Ηλιοτρόπιο: Πουδρένιο και αμυγδαλωτό, όλο μαρτσιπάν, βανίλια και ζεστασιά τούρτας κερασιού· μια απαλή, παρηγορητική καλλυντική γλύκα στη βάση.
Κώνειο: Δροσερό ρητινώδες κωνοφόρο με μια οξεία πράσινη-βελονένια αιχμή και υγρή αιχμή δασικού εδάφους· λιτός, αχνά πικρός αέρας αειθαλούς.
Βοτανικές Νότες: Θρυμματισμένα φύλλα και κοτσάνια, δροσερά και αρωματικά, αχνά πικρά και ιατρικά· ένα ηλιοθερμασμένο μπλέγμα φαρμακείου από μέντα, φασκόμηλο και θυμάρι.
Ιβίσκος: Ξινή οξύτητα κόκκινου μούρου με νερουλή ανθική δροσιά· ελαφρώς φρουτώδης και ευχάριστα ξινή, περισσότερο αίσθηση παρά έντονο άνθισμα.
Τριαντάφυλλο Ιμαλαΐων: Δροσισμένα, στρωματοποιημένα πέταλα που ισορροπούν μελένια γλύκα, πράσινα κοτσάνια και μια πιπεράτη, λεμονάτη αιχμή· η βελούδινη ανθική καρδιά αμέτρητων αρωμάτων.
Αγιασμός: Δροσερή καθαρή ορυκτή υγρασία διανθισμένη με αχνό λιβάνι και πέτρα· η σιωπηλή κολυμπήθρα και ο υγρός αέρας με τα κεριά ενός καθεδρικού ναού.
Μέλι: Πηχτό, χρυσαφί και κέρινο, ανθικό νέκταρ με μια ζεστή ζωώδη μοσχάτη νότα και έναν βόμβο κεριού μέλισσας· γλυκό αλλά ελαφρώς άγριο.
Αγιόκλημα: Μεθυστικό γλυκό-σαν-νέκταρ λευκό άνθος με μια πράσινη, ελαφρώς φρουτώδη-τροπική ανάταση· ζεστά μελένια πέταλα σε ένα καλοκαιρινό δειλινό.
Απόλυτο Αγιοκλήματος: Αποσταγμένο αγιόκλημα σε πλήρη ένταση, βαθύ και χρυσό-νεκταρένιο, η γλύκα του πιο πηχτή και μελένια από το φρέσκο άνθος.
Υάκινθος: Δροσερό, πράσινο και νερουλό, ένα τραγανό ανοιξιάτικο κοτσάνι με μια οξεία μεταλλική-ανθική αιχμή και μια πικράδα μελανιασμένου φύλλου κάτω από τα πέταλα.
Πάγος: Ψυχρή, σχεδόν άοσμη διαύγεια, μια παγωμένη ορυκτή σιωπή με μια μεταλλική τσίμπλα· η αέρινη αίσθηση μιας τραγανής παγωνιάς που θολώνει την ανάσα.
Άμμι: Ζεστό και έντονο, καμένο κάρι, σιρόπι σφενδάμου και ξερός σανός τυλιγμένα μαζί· η αναγνωρίσιμη γλύκα μοσχοσίταρου του αειθαλούς λουλουδιού.
Λιβάνι: Δροσερή, καπνιστή ρητίνη που μυρίζει σαν καιόμενο λιβάνι σε πέτρινες εκκλησίες, πιπεράτη και ξηρή με μια ιερή, στοχαστική αχλή· μια στοχαστική βάση.
Ινδικό Ούντ: Πυκνό, ζωώδες αγαρόξυλο, δερμάτινο και βρωμιάρικο σαν στάβλος πάνω από μια γλυκιά ξυλώδη-ρητινώδη καρδιά· πιο ζεστό και κοπρωδώς-μελένιο από το καθαρό καμποτζιανό ούντ.
Ινδική Πατσουλί: Γήινη, σκοτεινή και υγρή με πλούσιο κρασάτο-καμφορένιο βάθος· η πυκνή, σχεδόν σοκολατένια πατσουλί ινδικής καλλιέργειας.
Ινδικό Τριαντάφυλλο: Δροσισμένα, στρωματοποιημένα πέταλα που ισορροπούν μελένια γλύκα, πράσινα κοτσάνια και μια πιπεράτη, λεμονάτη αιχμή· η βελούδινη ανθική καρδιά αμέτρητων αρωμάτων.
Ινδονησιακό Ούντ: Καπνιστό δερμάτινο αγαρόξυλο, πιο γλυκό και βαλσαμικό και λιγότερο σαν στάβλος από το ινδικό· ζεστά ρητινώδη ξύλα και αποξηραμένο φρούτο.
Φύλλο Πατσουλί Ινδονησίας: Πιο πράσινη, φρεσκότερη πατσουλί με μια φωτεινή καμφορένια ανάταση πάνω από τη συνηθισμένη γήινη υφή· καθαρό υγρό χώμα και μια φυλλώδης βοτανική αιχμή.
Σανταλόξυλο Ινδονησίας: Πιο ξηρό και οξύ από το Mysore, με μια καπνιστή, ελαφρώς ξινή-ρητινώδη αιχμή· λιγότερο κρεμώδες αλλά ζεστά ξυλώδες παρόλα αυτά.
Μελάνι: Δροσερό, μεταλλικό και ελαφρώς πικρό, υγρό μελάνι πένας πάνω σε χαρτί με μια οξεία ανόργανη αψάδα και μια ανάσα σιδήρου.
Ιώδιο: Οξύ, αλμυρό ιατρικό τσίμπημα αντισηπτικού και θαλασσινού νερού, μεταλλικό και ορυκτό· η αλμύρα του φύκους και του βρεγμένου δέρματος.
Ίριδα: Ψυχρό σουέτ και υγρή ρίζα καρότου πασπαλισμένη με βιολέτες, πουδρένια και γήινη· η ακριβή, μελαγχολική καρδιά του ορρί.
Ιταλικό Λεμόνι: Οξύ, ζωηρό και καθαρό, φωτεινή οξύτητα φλούδας με μια ζουμερή, ηλιόλουστη λάμψη· μια αφρώδης πρώτη νότα που σβήνει γρήγορα αλλά ανασηκώνει τα πάντα.
Ιταλικό Μανταρίνι: Γλυκά ηλιόλουστα εσπεριδοειδή, πιο απαλά και στρογγυλά από το πορτοκάλι, με μελένια φλούδα και μια αχνή πικρή-πράσινη νότα· μια ζουμερή, χαρούμενη πρώτη νότα.
Ιαπωνικό Γιούζου: Ξινά εσπεριδοειδή ανάμεσα σε λεμόνι, γκρέιπφρουτ και μανταρίνι, με αρωματική ανθική φλούδα και μια τραγανή, ελαφρώς ρητινώδη επιδερμίδα· καθαρό και αφρώδες.
Γιασεμί: Μεθυστική, πλούσια λευκή ανθική γλύκα με μια φρουτώδη, ναρκωτική ινδολική υπόκρουση που αγγίζει το βρώμικο· μια αισθησιακή ανθισμένη καρδιά που γεμίζει ένα δωμάτιο.
Γιασεμί Σαμπάκ: Μεθυστική λευκή ανθική γλύκα με μια πράσινη, αχνά ζωώδη αιχμή και μια νότα τσαγιού· πιο φωτεινό και λιγότερο ινδολικό από το grandiflorum, η καρδιά των τροπικών ανθοδεσμών.
Τσάι με Γιασεμί: Φύλλο πράσινου τσαγιού αρωματισμένο με απαλό γιασεμί· ήπια ανθικό, αχνά πικρό και ατμώδες, σαν ένα φρεσκοφτιαγμένο φλιτζάνι.
Καρποί Άρκευθου: Δροσεροί, ρητινώδεις με άρωμα πεύκου και μια ξηρή αιχμή τζιν· μια τραγανή, πικρόγλυκη πράσινη οξύτητα που προσδίδει ξυλώδη φρεσκάδα στην κορυφή.
Κάνταμ: Χρυσαφί-ανθικό μέλι με μια φρουτώδη, ελαφρώς πουδρένια ζεστασιά· το μεθυστικό τροπικό άνθισμα του ινδικού δέντρου κάνταμ.
Ούντ Κάνναν Κο: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα ιατρικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
King Super Ούντ: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα ιατρικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Ούντ Κο Κονγκ Καμπότζης: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα ιατρικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Λιβάνι Κιάρα: Ο πιο σπάνιος καπνός αγαρόξυλου: πικρόγλυκος, πικάντικος και βαλσαμικός με ένα δροσερό μεντολέ-ρητινώδες βάθος· εκλεπτυσμένο, στοχαστικό λιβάνι ναού.
Κιάρα Ούντ: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν στάβλος, με ένα ιατρικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Λάβδανο: Κολλώδης, σκοτεινή ρητίνη που μυρίζει γλυκό δέρμα, μέλι, καπνό και ζεστό βάλσαμο· ο κεχριμπαρένιος, ζωώδης κορμός των ανατολίτικων βάσεων.
Ούντ Λάος: Ζωώδες δερμάτινο αγαρόξυλο με πυκνή καπνιστή-ζυμωμένη βρώμα και σκοτεινή γλύκα αποξηραμένου φρούτου· ένα από τα πιο τραχιά, σαν στάβλος ούντ.
Λεβάντα: Τραγανή, βοτανική-ανθική φρεσκάδα, αρωματική και δροσερή με μια καθαρή, ελαφρώς καμφορένια, σαπουνάτη αιχμή· ο κορμός των φουζέρ και των αρωμάτων μπαρμπέρικου.
Δέρμα: Καπνιστό, ξηρό και ζωώδες, δέρμα βυρσοδεψίας διανθισμένο με πίσσα σημύδας, καπνό και μια αχνή γλύκα· η τραχιά, από σουέτ ως σέλα, βάση των δερμάτινων αρωμάτων.
Λεμόνι: Κοφτερό, ζωηρό και καθαρό, με πικάντικη φρεσκάδα φλούδας και μια ζουμερή, ηλιόλουστη λάμψη· μια αφρώδης κορυφή που σβήνει γρήγορα αλλά ανασηκώνει τα πάντα.
Γλυκόριζα: Γλυκιά, ανισένια ζεστασιά πάνω από ένα σκοτεινό, ελαφρώς πικρό, μασητικό βάθος· μαύρη και ρητινώδης, ανεπαίσθητα φαρμακευτική, ταυτόχρονα ζαχαρωτό και βοτανική.
Κρίνος: Λευκά πέταλα καλυμμένα με γύρη, ανεπαίσθητα πράσινα, με μια πικάντικη γλυκύτητα και μια δροσερή μεταλλική νότα· καθαρός κι όμως ναρκωτικός.
Κρίνος της Κοιλάδας: Δροσερή, πράσινο-λευκή ανθικότητα, φρέσκια και νερουλή με μια απαλή σαπουνάδα καθαρότητας· η αέρινη καρδιά μυγκέ των ανοιξιάτικων αρωμάτων.
Λάιμ: Κοφτερό, τσουχτερό και ανεπαίσθητα πικρό, εκείνη η αφρώδης πράσινη φλούδα με μια δροσερή, ελαφρώς σαπουνώδη λάμψη στις κλασικές κολόνιες.
Άνθος Φλαμουριάς: Λεπτή μελάτη-πράσινη ανθικότητα με μια απαλή, ελαφρώς μινταδάτη φρεσκάδα τσαγιού· αέρινη και νοσταλγική, σαν ανθισμένη φλαμουριά στις αρχές του καλοκαιριού.
Λίτσι: Ζουμερό, διάφανο και ροδίζον-γλυκό, ένα νερουλό τροπικό φρούτο με μια ανεπαίσθητη ανθική μυρωδιά μόσχου· μια λεπτή, μοντέρνα φρουτώδης κορυφή.
Λιτσέα Κουμπέμπα: Λαμπερή λεμονάτη φρεσκάδα με μια γλυκιά, χλοώδη-βοτανική ανάταση, πιο απαλή και στρογγυλή από το λεμονόχορτο· μια καθαρή, αστραφτερή εσπεριδοειδής-πράσινη κορυφή.
Λωτός: Χλωμός, υδάτινος και ανεπαίσθητα πράσινος, δροσερά πέταλα πάνω από ήρεμο νερό λιμνούλας· μια καθαρή, διάφανη ανθικότητα με δροσερή, σιωπηλή νερουλάδα.
Λίτσι (Lychee): Ζουμερό και ροδόχρωμο, με μια νερουλή ανθική γλυκύτητα και μια ανεπαίσθητη μοσχάτη επιδερμίδα κάτω από το φρούτο· μια διάφανη κορυφή σε ροζ, θηλυκές συνθέσεις.
Λισιλάνγκ: Μια στρογγυλεμένη, κρεμώδης όψη του ιλάνγκ-ιλάνγκ που απαλύνει τη μπανανένια-ανθική του γλυκύτητα σε μια πιο ομαλή, γιασεμένια, ελαφρώς πουδρένια λάμψη.
Βανίλια Μαδαγασκάρης: Πλούσια, σκοτεινή και οινοπνευματώδης βανίλια, βαθιά κρεμώδης με νότες ρούμι-σταφίδας και καπνού· μια στρογγυλή, βρώσιμη ζεστασιά στη βάση.
Μανόλια: Δροσερά πέταλα λεμονιού-κρέμας, φρέσκα και ελαφρώς φρουτώδη με μια πράσινη, χυμώδη ανάταση· πιο ελαφριά και πιο εσπεριδοειδής από άλλα βαριά λευκά άνθη.
Μαχόνια: Πράσινο-κίτρινα άνθη πάνω από μια ξινή νότα μούρου, θυμίζοντας άνθος αγριοβατόμουρου του Όρεγκον· μελάτη και ελαφρώς βοτανική με μια τραγανή, φυλλώδη πικράδα.
Μαχονιάλη: Ένα αρωματικό χημικό μυγκέ: καθαρός, δροσερός κρίνος της κοιλάδας με πράσινη νερουλή διαφάνεια και μια απαλή αλδεϋδική ανάταση, που χρησιμοποιείται για να χτίσει φρέσκα λευκά άνθη.
Ούντ Μαλαισίας: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστά αγροτικό, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Βύνη: Καβουρδισμένη, μπισκοτένια ζεστασιά με μια σιτηρένια γλυκύτητα μπύρας-και-ψωμιού, σαν καβουρδισμένο κριθάρι που ακόμα ατμίζει· στρογγυλεύει τις γκουρμέ και οινοπνευματώδεις συνθέσεις.
Μαλτόλη: Ζεστή, ζαχαρωτή και ελαφρώς καμένη, μυρίζοντας μαλλί της γριάς και καραμελωμένη τόφι· ένα γλυκαντικό αρωματικό χημικό που γεμίζει τις γκουρμέ βάσεις.
Μανταρίνι: Απαλό, γλυκό και ελαφρώς πικάντικο, πιο ήπιο από το πορτοκάλι με μια ηλιόλουστη λάμψη φλούδας· μια χαμογελαστή, ελαφρώς ζαχαρωτή εσπεριδοειδής κορυφή.
Μάνγκο: Πηχτό, χρυσαφί και τροπικό, με κρεμώδη σάρκα ροδάκινου-ανανά και μια πράσινη ρητινώδη φλούδα από κάτω· μια ηλιόλουστη, ζουμερή φρουτώδης κορυφή.
Μαρτίνι: Κρύο, ξηρό και βοτανικό-οινοπνευματώδες, το δάγκωμα του άρκευθου του τζιν δεμένο με πικρό βερμούτ και μια στρίψα φλούδας εσπεριδοειδούς πάνω από γυαλί.
Φλοιός Μασσόια: Πλούσια καρυδοκρεμώδης απαλότητα καρύδας με μια γαλατένια, ελαφρώς κέρινη ζεστασιά και ένα απαλό ξυλώδες υπόστρωμα· δίνει μια βουτυράτη, δερμάτινη γλυκύτητα στις βάσεις.
Μαστίχα ή Σχίνος: Ρητινώδης και πευκο-πράσινη, με μια λάμψη τερεβινθίνης απαλυμένη από γλυκό λιβάνι· η μασητική μεσογειακή δακρυρροή δέντρου που χρησιμοποιείται σε φρέσκες αρωματικές συνθέσεις.
Τριαντάφυλλο του Μαΐου: Απαλό, μελάτο και μαρμελαδένιο, το τριαντάφυλλο ντε Μαι της Γκρας με μια φρέσκια πράσινη-πικάντικη ανάταση· πιο στρογγυλό και πιο λεπτό από το νταμασένια.
Πεπόνι: Νερουλό και ανεπαίσθητα πράσινο, με μια γλυκύτητα πεπονιού που αγγίζει τη φλούδα· μια δροσερή, διάφανη φρουτώδης νότα σε καλοκαιρινές συνθέσεις.
Μαρέγκα: Αέρινη χτυπημένη ζάχαρη και καβουρδισμένο ασπράδι αυγού, ελαφρώς βανιλάτη και καραμελωμένη στις άκρες· μια απαλή, γλυκιά γκουρμέ κορυφή με μια ψημένη τραγανότητα.
Μεταλλικές νότες: Μια άναιμη οξύτητα κρύου ατσαλιού και βρεγμένων κερμάτων, κοφτερή και ελαφρώς οζονική· δίνει μια στιλβωμένη, συνθετική λάμψη στις μοντέρνες συνθέσεις.
Γάλα: Απαλό, γαλατένιο και ανεπαίσθητα γλυκό, με μια ζεστή δερμάτινη κρεμωδία και μια πουδρένια άνεση· στρογγυλεύει τις άκρες των γκουρμέ και μοσχάτων βάσεων.
Μιμόζα: Πουδρένια και απαλή, γλυκές κίτρινες τούφες με μια δροσερή νότα αγγουριού και μια ανεπαίσθητη αμυγδαλωτή σκόνη· ήπια και μεταξένια.
Ορυκτές νότες: Βρεγμένη πέτρα και πυριτόλιθος, ανεπαίσθητα αλμυρή και σκονισμένη σαν βροχή σε σχιστόλιθο· μια αέρινη, ανόργανη φρεσκάδα που προσθέτει γκρίζα διαφάνεια.
Μέντα: Παγωμένη, κοφτερή και δροσερή σαν ανάσα, ένα μυρμηγκιαστό πράσινο ρίγος από θρυμματισμένα φύλλα που ξυπνάει μια σύνθεση.
Χρήμα: Η μελανιασμένη, μεταλλική οξύτητα φρέσκων χαρτονομισμάτων και κερμάτων σε χέρια, χάρτινη και ανεπαίσθητα λερή με μια φθαρμένη βαμβακερή ξηρότητα.
Μογγολικός μόσχος: Ζεστός, κοντά στο δέρμα και ζωώδης, μια απαλή γλυκύτητα μόσχου ελαφιού με μια ανεπαίσθητη δερμάτινη, κοπρώδη υπόνοια απαλυμένη σε μια καθαρή ακτινοβόλα λάμψη.
Μαροκινό Τριαντάφυλλο: Βαθύ, μαρμελαδένιο και μελάτο, το ζεστό τριαντάφυλλο της Rosa centifolia με έναν βελούδινο, ελαφρώς φρουτώδη πλούτο που διαφέρει από το πιο κοφτερό βουλγαρικό νταμασένια.
Βρύο: Υγρό δασικό έδαφος και βρεγμένη πέτρα: γεώδες, μελανιασμένο και ανεπαίσθητα πικρό, η πράσινο-μαύρη ραχοκοκαλιά κάθε σιπρέ.
Μανιτάρι: Δροσερό, υγρό και γεώδες, η θαμπή μυρωδιά μύκητα ενός δασικού εδάφους μετά τη βροχή, αλμυρή και ανεπαίσθητα μεταλλική με ένα γλυκό υπόστρωμα.
Μόσχος: Απαλός, ζεστός και κολλημένος στο δέρμα, καθαρός και ελαφρώς πουδρένιος με έναν ζωώδη βόμβο· το ακτινοβόλο, οικείο πέπλο που παραμένει στη βάση.
Ούντ Μιανμάρ: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστά αγροτικό, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Σμύρνα: Πικρόγλυκη φαρμακευτική ρητίνη, σκοτεινή και βαλσαμική με μια δροσερή γεώδη νότα μανιταριού· καπνιστή και αρχέγονη, δένει τις βάσεις λιβανιού και κεχριμπαριού.
Σανταλόξυλο Μυσόρ: Περιζήτητο ινδικό σανταλόξυλο: βουτυράτο, κρεμώδες και γαλατένιο, απαλά γλυκό χωρίς την ξινή νότα των φθηνότερων πηγών, βαθύ και επίμονο.
Μιστικάλ: Ένα μοντέρνο αρωματικό χημικό μόσχου-κεχριμπαριού: ζεστό, ελαφρώς πουδρένιο και καθαρό με μια απαλή δερμάτινη ακτινοβολία, που στρογγυλεύει και επεκτείνει ανθικές-ξυλώδεις καρδιές.
Ναγκαρμόθα: Καπνιστή, γεώδης ρίζα κυπριόλ, δερμάτινη και πικρόγλυκη με μια πισσώδη ρητίνη τύπου ούντ και μια ξηρή νότα λιβανιού· μια σκυθρωπή ξυλώδης βάση.
Νάρκισσος: Βαρύς και πράσινο-ανθικός, σανός και πικρός χυμός δεμένα με μια ζωώδη, ανεπαίσθητα αλογίσια ίνδολη· ναρκωτικός και κάπως βρώμικος.
Νάρδος Ιμαλαΐων (Τζαταμάνσι): Βρυώδης, ζωώδης και γεώδης νάρδος, μοσχάτη με μια πικρή βοτανική-φαρμακευτική ζεστασιά και ένα υγρό ριζωμένο υπόστρωμα· ένα αρχαίο, στοχαστικό βάλσαμο.
Φυσικός Μόσχος: Ζεστή ζωώδης μυρωδιά δέρματος: ανεπαίσθητα ιδρωμένη, γλυκιά και οικεία, μια απαλή ακτινοβόλα θερμότητα σώματος που βουίζει κάτω από τα πάντα.
Νερολί: Πικρόγλυκο άνθος πορτοκαλιάς αποσταγμένο με ατμό από πέταλα: πράσινο, μελάτο και καθαρό, με μια σαπουνώδη λάμψη που ανασηκώνει την κορυφή ενός αρώματος.
Ούντ Νέας Γουινέας: Σκοτεινό ρητινώδες αγαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστά αγροτικό, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Νιγηριανή Τζίντζερ: Καυτή, ξηρή και πιπεράτη, πιο κοφτερή και έντονη από τις πιο ήπιες πιπερόριζες, με ένα αφρώδες λεμονάτο δάγκωμα και μια ξυλώδη, ρητινώδη θερμότητα.
Μοσχοκάρυδο: Σκονισμένο, ζεστό και ελαφρώς ρητινώδες, ένα στρογγυλεμένο μπαχαρικό ζαχαροπλαστικής με μια ανεπαίσθητα ξυλώδη, σχεδόν ζαλιστική γλυκύτητα.
Nympheal™: Ένα υδάτινο-ανθικό αρωματικό χημικό που θυμίζει λευκό νούφαρο: πράσινο, νερουλό και ελαφρώς καθαρό σαν μυγκέ με μια διάφανη, αέρινη ακτινοβολία.
Δρυς: Ξηρή, ταννική ξυλωδία με μια ανεπαίσθητη νότα βανίλιας και καβουρδισμένου βαρελιού, που θυμίζει βαρέλι και δασικό φλοιό· μια στιβαρή, γειωμένη ξυλώδης νότα.
βρύο βελανιδιάς: Υγρό πράσινο δασικού εδάφους, μελανιασμένο και ελαφρώς δερμάτινο με μια πικρή, γεώδη υγρασία· η σκοτεινή, βρυώδης ραχοκοκαλιά των κλασικών σιπρέ.
Βρύο Βελανιδιάς: Υγρό δασικό έδαφος, μελανιασμένο και πικρό-πράσινο πάνω από ένα δερμάτινο, ελαφρώς αλμυρό υπόστρωμα· η βρυώδης ραχοκοκαλιά που δίνει στα σιπρέ το σκιερό τους βάθος.
Παλιά Βιβλία: Ζεστή βανιλάτη σκόνη κιτρινισμένου χαρτιού και θρυμματισμένης κόλλας, ανεπαίσθητα ξυλώδης και αμυγδαλωτή-γλυκιά με την ήσυχη μυρωδιά κλεισούρας παλιών βιβλιοθηκών.
Ολίβανο: Λιβάνι με το παλαιότερο όνομά του: λαμπερά τερπενικά εσπεριδοειδή που ανασηκώνονται από σκονισμένη ρητίνη, πιο ξηρό και πιο ανάλαφρο στο ακατέργαστο κόμμι απ' ό,τι στον καπνό όταν καίγεται.
Πράσινο Λιβάνι Olibanum Sacra: Λαμπερό λιβάνι με φρέσκια τερπενική πνοή, δροσερό πεύκο-εσπεριδοειδές πάνω από καπνιστή ρητίνη· η πράσινη, πιπεράτη όψη του ιερού λιβανιού πριν ζεσταθεί.
Οποπόνακας: Γλυκό, καπνιστό βάλσαμο από ζεστό μέλι, λεβάντα-σανό και απαλό λιβάνι· ρητινώδης και ελαφρώς ζωώδης, μια στρογγυλή βαθιά αμπάρι που συχνά αποκαλείται γλυκιά σμύρνα.
Πορτοκάλι: Στρογγυλή, γλυκόξινη ζουμερότητα με μια πικρή νότα φλούδας και μια έκρηξη ηλιόλουστου φλοιού· ένα χαρούμενο εσπεριδοειδές άνοιγμα.
Άνθος Πορτοκαλιάς: Μελένιο λευκό λουλούδι πάνω από μια πράσινη, ελαφρώς πικρή φρεσκάδα φλούδας εσπεριδοειδούς και μια καθαρή ινδολική ζεστασιά· ηλιόλουστο, γέφυρα ανάμεσα στη νερολί και τα βαριά λουλουδάτα.
Ρίγανη: Ξηρό, πιπεράτο βότανο με μια ζεστή καμφορική νότα και μια αλμυρή μεσογειακή δαγκωματιά, που προσδίδει πράσινη καρύκευση σε φουζέρ και αρωματικά μείγματα.
Ίριδα: Δροσερό, πουδράτο χώμα με απόχρωση βιολέτας και μια βουτυράτη, σουέτ, ελαφρώς καροτένια ριζική νότα· ακριβή, μελαγχολική, ξηρή.
Ρίζα Ίριδας: Πουδράτη, δροσερή και απαλή σαν σουέτ: η ριζική, ελαφρώς καρότο-βιολέτα μυρωδιά της ώριμης ίριδας, ασημένια και πολύτιμη στην καρδιά του αρώματος.
Οσμάνθος: Φλούδα βερίκοκου και ζεστό σουέτ τυλιγμένα σε τσαγιού λουλουδάτα, ελαφρώς δερμάτινο και γλυκό σαν ώριμο φρούτο χωρίς να γίνεται ποτέ ζαχαρώδες.
Ουντ: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν μαντρί, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Οζονικές νότες: Η καθαρή, φορτισμένη μυρωδιά του αέρα μετά τη καταιγίδα· χλωμή, αβαρής και μεταλλικά φρέσκια, που θυμίζει θαλασσινό αφρό και ανοιχτό ουρανό στα σύγχρονα υδάτινα αρώματα.
Παλισσάνδρος (Ροδόξυλο): Ζεστό, ροδάτο και ελαφρώς καρυκευμένο ξύλο, γλυκό πριονισμένο ξύλο με μια απαλή λουλουδάτη πνοή και λείο, απαλό νερό ξύλου.
Πάλο Σάντο: Γλυκό, ρητινώδες ιερό ξύλο: καπνός λιβανιού που σιγοκαίει μαζί με φλούδα εσπεριδοειδούς, μέντα και μια απαλή κρεμώδη υφή ανάμεσα στο ιερό και το βαλσαμικό.
Πανδάνους (Κέβντα): Ζεστό, ξηρόκαρπο πράσινο φύλλο με μια απαλότητα σαν ρύζι, βανίλια και γιασεμί· μια νοτιοανατολικοασιατική γλύκα που θυμίζει καβουρδισμένο μπασμάτι και χλωμή κρέμα.
Ουντ Παπούα: Λαμπερό, φρουτώδες-δερμάτινο αγκαρόξυλο από τη Νέα Γουινέα, λιγότερο μαντρίσιο από το ινδικό ουντ· τσουχτερό, ρητινώδες και ελαφρώς μελένιο πάνω από ζεστό ξύλο.
Πάπυρος: Ξηρό, καπνιστό βετιβέρ-και-χαρτί, ξυλώδες και ελαφρώς σταχτί με μια μελανένια, ριζική πικράδα· μια στεγνή, ορυκτή βάση.
Passionfruit (Φρούτο του Πάθους): Ξινή, ζουμερή τροπική σάρκα με μια θειώδη πράσινη τσουχτεράδα και λουλουδάτη γλύκα, που πιτσιλίζει εξωτική ωριμότητα σε φρουτώδη ανοίγματα.
Πατσουλί: Σκούρο, χωμάτινο και υγρό, σαν βρεγμένο χώμα και υγρό κελάρι ξύλου με ένα γλυκό, σχεδόν σοκολατένιο βάθος· μια επίμονη βάση.
Ροδάκινο: Βελούδινο, ροδαλό και γλυκό σαν νέκταρ, χνουδωτή φλούδα πάνω από ώριμη σάρκα με μια κρεμώδη γαλακτονική ζεστασιά· μια πλούσια φρουτώδης-λουλουδάτη πινελιά.
Αχλάδι: Δροσερό, ζουμερό και πράσινο σαν τη φλούδα του, εκείνη η δροσερή πρώτη δαγκωματιά ώριμης σάρκας, νερουλή-γλυκιά και αναζωογονητική στην κορυφή.
Παιώνια: Τραγανά, δροσερά ροζ πέταλα με μια νερουλή φρεσκάδα τριαντάφυλλου-μήλου και μια πιπεράτη πράσινη νότα· μια αέρινη, σύγχρονη λουλουδάτη καρδιά.
Πιπέρι: Έντονο, ξηρό τρίξιμο φρεσκοτριμμένων κόκκων πιπεριού· καυτό, ξυλώδες και τσουχτερό, μια πικάντικη πινελιά που ζωντανεύει το άνοιγμα αμέτρητων αρωμάτων.
Ροζ Πιπέρι Δέντρου (Peppertree): Ροζ-ροδαλά μούρα Schinus: λαμπερά, ξηρά και σπινθηροβόλα με μια απαλή πιπεράτη ζεστασιά και ελαφριά φρουτώδη λάμψη, πιο ελαφρά από το μαύρο πιπέρι.
Λωτός (Persimmon): Μελένια πορτοκαλί σάρκα, απαλή και ελαφρώς στυφή· ένα απαλό, λαμπερό φθινοπωρινό φρούτο ανάμεσα στη γλύκα του βερίκοκου και της ώριμης ντομάτας.
Βάλσαμο του Περού: Ζεστή, κολλώδης ρητίνη βανίλιας-κανέλας με μια βαθιά, ελαφρώς καπνιστή γλύκα βενζοΐνης· μια πλούσια, βαλσαμική βασική νότα.
Πεταλία: Ένα λαμπερό φρουτώδες-λουλουδάτο αρωματικό συστατικό, φρέσκο και ελαφρώς πράσινο-ροδαλό, που προσδίδει μια διάφανη, δροσερή πνοή και ακτινοβόλο όγκο στις ανθοδέσμες.
Πετι Γκρεν: Πικρό πράσινο κλαδί και φύλλο πορτοκαλιάς· τραγανό, ξυλώδες-λουλουδάτο και ελαφρώς σαπουνάτο, πιο ξηρό από τη νερολί, μια κλασική βάση κολονίας.
Μπαχάρι (Pimento): Καυτή, πιπεράτη ζεστασιά μπαχαριού, σαν γαρίφαλο και ελαφρώς γλυκιά με μια ξηρή, ξυλώδη δαγκωματιά· μια πικάντικη πινελιά σε ανατολίτικες καρδιές.
Απόλυτο Πεύκου: Πηχτή, σκούρα ρητίνη πεύκου: κολλώδης βαλσαμική γλύκα πάνω από καπνιστό, πισσώδες ξύλο, πιο πυκνή και μελένια από τη φρέσκια πράσινη βελόνα.
Πεύκο (Δέντρο): Ολόκληρο το κωνοφόρο μαζί: δροσερός χυμός, πράσινες βελόνες και φλοιός, ένα χιονισμένο δάσος με μια φρέσκια, ελαφρώς καμφορική ψύχρα.
Ανανάς: Λαμπερή τροπική τσουχτεράδα, ζουμερή και ξινόγλυκη με μια ελαφρώς αλκοολούχα, ρούμι νότα και μια ηλιόλουστη φρουτώδη οξύτητα.
Ροζ Φλαμίνγκο Ελικόνια: Ένα φανταστικό τροπικό άνθος αποδοσμένο ως δροσερά ροζ πέταλα και πράσινος νερουλός χυμός, πλούσιο και υγρό με μια απαλή φρουτώδη-λουλουδάτη λάμψη.
Ροζ Λωτός: Δροσερά, νερουλά πέταλα με μια πουδράτη, ελαφρώς πράσινη γλύκα· γαλήνιο και υδάτινο-λουλουδάτο, σαν άνθος λίμνης που ανοίγει την αυγή.
Ροζ Πιπέρι: Λαμπερό, ροδαλό-πικάντικο σπινθήρισμα, πιπεράτο αλλά φρουτώδες και ελαφρώς γλυκό χωρίς πραγματική καυτερότητα· μια αφρώδης, σύγχρονη νότα κορυφής που ανασηκώνει τα λουλουδάτα.
Ρητίνη Πεύκου Πινιόν: Καπνιστή, χρυσαφί-αμπάρ πίσσα πεύκου υψηλής ερήμου· γλυκιά, κολλώδης και σαν λιβάνι με μια ηλιόλουστη ξυλώδη δαγκωματιά, πιο βαλσαμική παρά φρέσκια.
Πιταχάγια: Η χλωμή, νερουλή σάρκα του δρακοφρούτου: ήπια, ζουμερή και ελαφρώς γλυκιά σαν πεπόνι με μικρούς τραγανούς σπόρους, μια απαλή, διάφανη τροπική φρεσκάδα.
Πλαστική Σακούλα: Η επίπεδη, συνθετική τσουχτεράδα του πολυαιθυλενίου· άπνοη, ελαφρώς γλυκιά και χημικά καθαρή, ένα δροσερό αστικό πλαστικό χωρίς ζεστασιά ή υφή.
Δαμάσκηνο: Σκούρο, μαρμελαδένιο πυρηνόκαρπο ώριμο στα όρια της ζύμωσης· γλυκό σαν κρασί και ελαφρώς αλκοολούχο με απαλή βελούδινη φλούδα, μια πλούσια φρουτώδης καρδιά.
Λεύκα: Κολλώδης πράσινη ρητίνη από μπουμπούκια λεύκας: βαλσαμική, ελαφρώς μελένια και σαν πρόπολη, με μια ζεστή γλυκιά ξυλωδία κάτω από τον χυμό.
Πουδράτες Νότες: Απαλές, ξηρές και καλλυντικές, ο ψίθυρος πούδρας προσώπου και ίριδας με μια ελαφριά βανιλιομουσκάτη ζεστασιά· ένα βελούδινο, παρηγορητικό πέπλο.
Πραλίνα: Καβουρδισμένη καραμελωμένη ζάχαρη και ψημένοι ξηροί καρποί, βουτυράτη και ζεστή με μια ελαφριά νότα καμένης ζάχαρης· μια γλυκιά, γκουρμέ αίσθηση.
Πολύτιμα Ξύλα: Μια συνδυασμένη εντύπωση από εκλεκτά ξύλα, σανδαλόξυλο, κέδρο και ουντ· κρεμώδης, ξηρή και ρητινώδης ζεστασιά σε μια λεία, γυαλισμένη βάση.
Ράσα Ιερέα: Η σιωπηλή εικόνα-άρωμα υφάσματος εμποτισμένου με λιβάνι και παλιού λινού: δροσερός καπνός λιβανιού, κερί κεριού και σκονισμένο ύφασμα σε ένα πέτρινο παρεκκλήσι.
Τσάι Pu-erh: Σκούρο, ζυμωμένο φύλλο βρασμένο δυνατά: χωμάτινο και υγρό με βρεγμένο φλοιό, δέρμα και δασικό έδαφος, πιο βαθύ και μουχλιασμένο από το μαύρο τσάι.
Μωβ Σουλτάνι Ουντ: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν μαντρί, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Νότες Βροχής: Πετριχόρ πάνω σε καυτή πέτρα και σκόνη: δροσερό, ορυκτό και ελαφρώς πράσινο, η γκρίζα-φρέσκια μυρωδιά της πεσμένης βροχής που συναντά ζεστό πλακόστρωτο.
Σμέουρο: Μαρμελαδένια οξύτητα μούρου με μια χνουδωτή, ελαφρώς βιολετένια γλύκα· ζουμερό και ροζ, ένα παιχνιδιάρικο φρουτώδες σπινθήρισμα σε σύγχρονες κορυφές.
Ακατέργαστο Αγκάρวουντ: Πυκνό, καπνιστό ρητινώδες ξύλο, ζεστό και ζωώδες με δερμάτινες, γλυκο-βαλσαμικές και μαντρίσιες όψεις· η σκούρα, πολύτιμη καρδιά της μεσανατολικής αρωματοποιίας.
Ουντ Rayong: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν μαντρί, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Κόκκινα Μούρα: Λαμπερή, ξινόγλυκη έκρηξη κόκκινης σταφίδας και σμέουρου, ζουμερή και ελαφρώς μαρμελαδένια με μια στοματοπότιστη οξύτητα πάνω σε φρουτώδη λουλουδάτα.
Κόκκινη Σταφίδα (Red Currant): Ξινό, μαρμελαδένιο μούρο με μια έντονη πράσινη νότα φύλλου και λαμπερό ζουμερό τρίξιμο, πιο φρουτώδες και ξινό από το μαύρο φραγκοστάφυλο· μια φρέσκια, τσουχτερή νότα κορυφής.
Κόκκινο Πεύκο: Ρητινώδες, χυμώδες κωνοφόρο με ζεστή γλύκα φλοιού και ξηρή οξύτητα βελόνας, λιγότερο καμφορικό από το έλατο· μια ξυλώδης, δασική αρωματική νότα.
Απόσταγμα Κόκκινου Τριαντάφυλλου (Otto): Βαθύ, μελένιο τριαντάφυλλο αποσταγμένο σε μια ζεστή πικάντικη-γαρίφαλο πλούσια αίσθηση, με ένα ελαφρύ κέρινο, σχεδόν δερμάτινο βάρος πετάλου· η πυκνή, αληθινή καρδιά του τριαντάφυλλου.
Κόκκινο Έλατο: Τραγανό, παγωμένο κωνοφόρο με μια λαμπερή ρητινώδη δαγκωματιά και μια καθαρή, κρύα-αέρινη πράσινη νότα· ζωηρή, χυμώδης, αειθαλής φρεσκάδα.
Ρητίνη: Κολλώδης και γλυκιά σαν αμπάρ με μια ελαφριά καπνιστή, πευκόχυμη κολλώδη υφή· μια λαμπερή βαλσαμική βάση που αγκυροβολεί και στρογγυλεύει μια σύνθεση.
Ρητίνες: Ζεστό, κολλώδες αμπάρ και καπνός λιβανιού, γλυκό και βαλσαμικό με ένα ξηρό, εκκλησιαστικό βάθος· η πυκνή λάμψη μιας ανατολίτικης βάσης.
Τριαντάφυλλο: Δροσερά, πολύστρωτα πέταλα που ισορροπούν τη μελένια γλύκα με πράσινα βλαστάρια και μια πιπεράτη, λεμονάτη πινελιά· η βελούδινη ανθική καρδιά αμέτρητων αρωμάτων.
Rose de Mai: Απαλό, μελένιο τριαντάφυλλο του Μαΐου με φρέσκια πράσινη δροσιά και μια πιπεράτη νότα, πιο γλυκόπικρο και λεπτεπίλεπτο από το ottο· μια φωτεινή ανθική καρδιά.
Ροδόνερο: Δροσερό, νερουλό τριαντάφυλλο, χλομό και ελαφρώς σκονισμένο, με μια καθαρή απαλότητα πέταλου· ήπιο, διάφανο και ήσυχα ανατολίτικο στο αίσθημα.
Δεντρολίβανο: Έντονο, βοτανικό και καμφορούχο, με μια δροσερή νότα πεύκου και ευκαλύπτου πάνω από ζεστά ξυλώδη βότανα· ένα ζωηρό αρωματικό πράσινο για fougère και κολόνιες.
Καουτσούκ: Σκούρο, θειούχο και ξηρό, σαν καινούργιο λάστιχο ή μπαλόνι, με μια τραχιά, ελαφρώς καπνιστή νότα βινυλίου· μια δερμάτινη, βιομηχανική πινελιά.
Ρούμι: Αλκοολούχα καραμελωμένη γλύκα με μια πνευματώδη νότα βανίλιας, μελάσας και αποξηραμένων φρούτων· ζεστή και ελαφρώς ζυμωμένη σε γκουρμέ βάσεις.
Ζαφορά: Ζεστό, δερμάτινο και ελαφρώς φαρμακευτικό με μια ξηρή, γλυκόπικρη λάμψη που θυμίζει σχεδόν καουτσούκ· ένα πολύτιμο μπαχαρικό που προσδίδει βάθος σε μείγματα με κεχριμπάρι και oud.
Φασκόμηλο: Δροσερό, ξηρό και βοτανικά πράσινο, με μια πικρή καμφορούχα νότα και σκονισμένα ασημένια φύλλα· τονωτικό και σχεδόν φαρμακευτικό.
Βετιβέρ Άμμου: Δροσερό, ριζωτό και γήινο με καπνιστές, χλοώδεις και ελαφρώς εσπεριδοειδείς πτυχές· μια ξηρή, λιτή βάση που μυρίζει υγρό χώμα και φρεσκοκομμένες ρίζες.
Σανδαλόξυλο: Κρεμώδη, γαλατένια ξύλα με μια απαλή ξηροκαρπώδη ζεστασιά και ελαφριά οξύτητα· μια βελούδινη, διαρκής βάση που απαλύνει και στρογγυλεύει ό,τι την περιβάλλει.
Σανταλόλη: Η καθαρή καρδιά του σανδαλόξυλου: απαλή, κρεμώδης και γαλατένια ξυλώδης με μια ήπια ζεστασιά και σχεδόν βουτυράτη στρογγυλάδα· ένα εκλεπτυσμένο, επίμονο ξύλο.
Σαντολίνα: Ασημί, πικρό βότανο με μια καμφορούχα οξύτητα χαμομηλιού και πεύκου και μια ξηρή, σκονισμένη μεσογειακή πρασινάδα· δροσερό και στυπτικό.
Θαλασσινό Αλάτι: Δροσερό, ορυκτό και αλμυρό, η υγρή αίσθηση της θαλασσινής πιτσιλιάς στο δέρμα, με μια ελαφριά μεταλλική, λιόκαυστη επιπεδότητα· μια καθαρή παραθαλάσσια πινελιά.
Φύκια: Αλμυρά, πράσινα και με νότες ιωδίου, σαν βρεγμένα φύκια στην άμπωτη, με μια αλμυρή θαλάσσια έντονη νότα και μια ελαφριά λαδερή σκοτεινιά· μια υγρή ωκεάνια νότα.
Σεκόγια: Ψηλό, ξηρό κόκκινο κέδρινο ξύλο με ζεστή ρητινώδη γλύκα φλοιού και μια ελαφριά οξύτητα ξυσμένου μολυβιού· μια γειωτική βάση αρχέγονου δάσους.
Βενζόη Σιάμ: Ζεστή, βανιλάτη και βαλσαμική με μια απαλή γλύκα καραμέλας και κεχριμπαριού και μια ελαφριά λάμψη κανέλας και ρητίνης· μια απαλή, κολλώδης, παρηγορητική βάση.
Σιβηρικό Μόσχο: Ζωώδες και βαθύ σαν δέρμα, με μια ελαφρώς γλυκιά δερμάτινη μοσχάτη αίσθηση και μια απαλή λάμψη σαν γούνα· μια κολλητή, αισθησιακή βάση.
Πιπέρι Σετσουάν: Φωτεινό, μυρμηγκιαστό και ροδοεσπεριδοειδές, με έναν μουδιαστικό πιπεράτο παλμό και μια αφρώδη ανθική λάμψη· ένα ζωηρό, ηλεκτρισμένο μπαχαρικό στην κορυφή.
Περγαμόντο Σικελίας: Αφρώδες, πρασινωπό εσπεριδοειδές με μια γλυκόπικρη ανθική ανάταση και ένα λεπτό αρωματικό λάδι· η δροσερή, κομψή κορυφαία νότα των κλασικών κολονιών.
Λεμόνι Σικελίας: Ζουμερό και αρωματικό με μια λιόκαυστη γλύκα φλούδας πάνω από μια καθαρή ξινή νότα· μια ζωντανή, αφρώδης μεσογειακή εσπεριδοειδής κορυφή.
Πορτοκάλι Σικελίας: Γλυκιά, λιοψημένη φλούδα με μια ζουμερή λάμψη πολτού και μια φρέσκια αρωματική λαδερότητα· ένα ζεστό, χαρούμενο εσπεριδοειδές που στρογγυλεύει τις κορυφαίες νότες.
Δέρμα: Ζεστό, απαλό και ελαφρώς αλμυρό-μοσχάτο, η κοντινή, οικεία μυρωδιά καθαρού γυμνού δέρματος· μια στενή, «δεύτερο δέρμα» λάμψη.
Καπνός: Καμένος και ξηρός, η γκρίζα σπείρα ξύλινου καπνού και σιγοκαιόμενης θράκας, πισσώδης και ελαφρώς γλυκός· ένα ατμοσφαιρικό, σκοτεινό βάθος.
Χιόνι: Κρύο, καθαρό και σχεδόν άοσμο, μια μεταλλική ορυκτή σιωπή παγωμένου αέρα και φρεσκοπεσμένου πάγου· αέρινο, τραγανό και ελαφρώς αλδεϋδικό.
Μπαχαρικά: Μια τσουχτερή ζεστή θερμότητα, γαρίφαλο, κανέλα, πιπέρι και μοσχοκάρυδο συγχωνευμένα, ξηρά και μυρμηγκιαστά στο πίσω μέρος της μύτης.
Πικάντικες Νότες: Ζεστές, μυρμηγκιαστές και αρωματικές, μια αναμεμειγμένη λάμψη πιπεριού, γαρίφαλου και κανέλας· ξηρή θερμότητα που προσθέτει ένταση και βάθος στην καρδιά.
Oud Σρι Λάνκα: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν αχυρώνας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Σανδαλόξυλο Σρι Λάνκα: Κρεμώδη, γαλατένια ξύλα με μια απαλή ξηροκαρπώδη ζεστασιά και ελαφριά οξύτητα· μια βελούδινη, διαρκής βάση που απαλύνει και στρογγυλεύει ό,τι την περιβάλλει.
Στύρακας: Σκούρο, καπνιστά γλυκό βάλσαμο με μια ζεστασιά κανέλας και δέρματος και μια ελαφριά κολλώδη νότα βανίλιας και πίσσας· μια ρητινώδης, ζωώδης βάση.
Φράουλα: Ζελεδένια κόκκινη γλύκα, ζαχαρωτή και ελαφρώς πράσινη σαν φύλλο, με μια γαλατένια, λιόκαυστη ωριμότητα· ένα παιχνιδιάρικο γκουρμέ φρούτο.
Στύρακας (Ρητίνη): Ζεστή βαλσαμική ρητίνη, δερμάτινη και γλυκιά σαν κανέλα με μια ελαφριά καπνιστή νότα βανίλιας· μια κολλώδης, σκούρα άγκυρα στη βάση.
Καστόρι: Απαλό, πουδρένιο δέρμα, βουρτσισμένα λείο και ζεστό· λιγότερο καπνιστό από το ακατέργαστο δέρμα, με μια ελαφριά γλυκιά ζωώδη σιωπή πάνω σε γυμνό δέρμα.
Σφένδαμος Ζάχαρης: Ζεστό, ξυλωδώς γλυκό σιρόπι βρασμένο σε κεχριμπαρένια καραμέλα, με μια ελαφριά καπνιστή-φρυγανισμένη νότα από τηγανίτες και φλοιό· ένα ζεστό γκουρμέ βάθος.
Αντηλιακό Λοσιόν: Κρεμώδης καρύδα και αλατισμένο monoï που λιώνουν πάνω σε ζεστό δέρμα, διάστικτα με γλυκό βενζυλικό σαλικυλικό· η νοσταλγική ομίχλη μιας μέρας στην παραλία με αντηλιακό.
Μελίλωτος: Απαλό σανό που στεγνώνει στον ήλιο, πασπαλισμένο με αμύγδαλο και φρεσκοκομμένο γρασίδι· πλούσιο σε κουμαρίνη και πουδρένιο, σαν ζεστά χωράφια το σούρουπο.
Γλυκό Πορτοκάλι: Φωτεινό και αναμφισβήτητα ζαχαρένιο εσπεριδοειδές, όλο ώριμος χυμός και ζαχαρωτή φλούδα με ελάχιστη πικρίλα· μια χαρούμενη, ηλιόλουστη κορυφαία νότα.
Τριαντάφυλλο Ταΐφ: Ορεινό τριαντάφυλλο της Σαουδικής Αραβίας με μια πιπεράτη ένταση μπαχαρικού μελιού και μια πράσινη εσπεριδοειδή ανάταση· πιο πυκνό και ρητινώδες από το κοινό τριαντάφυλλο δαμασκηνού.
Μανταρίνι: Ζουμερό, γλυκό εσπεριδοειδές με λιόκαυστη φλούδα· πιο στρογγυλό και λιγότερο έντονο από το πορτοκάλι, όλο φωτεινή, κολλώδη φλούδα και ξύσμα.
Εστραγκόν: Δροσερό, πράσινο βότανο με γεύση γλυκάνισου, με μια νότα γλυκόριζας και πικρή φρεσκάδα· μια αρωματική, πικάντικη κορυφαία νότα που δίνει ένταση στα fougère.
Oud Terengganu: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν αχυρώνας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Oud Thai Kinam: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν αχυρώνας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Ταϊλανδέζικο oud: Πιο γλυκό, πιο φρουτώδες αγκαρόξυλο με μια ζυμωμένη μελένια κορυφή και καθαρό βάθος αχυρώνα· λιγότερο φαρμακευτικό από το ινδικό oud, με πιο ρητινώδη λάμψη.
Oud Ταϊλάνδης: Πιο γλυκό, πιο φρουτώδες αγκαρόξυλο με δερμάτινη ζεστασιά και μια απαλή έντονη νότα αχυρώνα, λιγότερο καπνιστό και πιο μελένιο από τα ινδικά oud.
Θυμάρι: Ξηρή, έντονη βοτανική δριμύτητα, ελαφρώς φαρμακευτική και ζεστά πιπεράτη, σαν λιωμένοι μεσογειακοί θάμνοι που ψήνονται στον ήλιο· τονωτικό στα fougère.
Άνθος Tiare: Κρεμώδης γαρδένια της Ταϊτής, λιόκαυστη και ελαφρώς κέρινη, με μια τροπική λάμψη καρύδας και αντηλιακού· πλούσια, σαρκώδης λευκή ανθική γλύκα.
Θιβετιανός Μόσχος: Απαλός, ζεστός και κολλητός στο δέρμα, καθαρός και ελαφρώς πουδρένιος με μια ζωώδη υπόκρουση· το λαμπερό, οικείο πέπλο που παραμένει στη βάση.
Oud Tigerwood 1991: Σκούρο ρητινώδες αγκαρόξυλο: ζωώδες, καπνιστό και ζεστό σαν αχυρώνας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Καπνός (Tobacco): Ζεστασιά αποξηραμένου φύλλου, γλυκιά και σαν σανός με μελένιες, δερμάτινες πτυχές και ένα ψίθυρο καπνού· ζεστή και χρυσαφένια στα oriental.
Φύλλο Καπνού: Ξηρό επεξεργασμένο φύλλο, σαν σανός και ελαφρώς γλυκό, με ψιθύρους δαμάσκηνου, μελιού και καπνού πίπας· μια ζεστή, ανδρική βάση.
Βάλσαμο Tolu: Ζεστή κολλώδης ρητίνη: γλύκα κανέλας και βανίλιας πάνω από ένα απαλό βάθος κεχριμπαριού, ελαφρώς ανθική και βαλσαμική στη βάση.
Tonka: Αμύγδαλο, σανός και βανίλια με μια ελαφρώς αλκοολούχα, καπνική υπόκρουση· μια απαλή, ζεστή βάση από σπόρους πλούσιους σε κουμαρίνη.
Κουκουνάρι Tonka: Απαλή, γλυκιά ζεστασιά αμυγδάλου και σανού διάστικτη με βανίλια, κανέλα και μια νότα καπνού· μια ζεστή, πλούσια σε κουμαρίνη γκουρμέ βάση.
Μόσχος Tonkin: Απαλός, ζεστός και κολλητός στο δέρμα, καθαρός και ελαφρώς πουδρένιος με μια ζωώδη υπόκρουση· το λαμπερό, οικείο πέπλο που παραμένει στη βάση.
Φλοιός Δέντρου: Ξηρή, θρυμματισμένη ξυλωδία με μια πράσινη, ρητινώδη και ελαφρώς πικρή νότα, σαν φρεσκοξεφλουδισμένο φλοιό και ξύλο υγρό από χυμό.
Τροπικά Φρούτα: Ένα ζουμερό πιτσίλισμα μάνγκο, ανανά και φρούτου του πάθους, ώριμο και γλυκό σαν νέκταρ με μια πικάντικη λιόκαυστη οξύτητα· μια ζωντανή φρουτώδης κορυφή.
Τουμπερόζα: Πλούσιο, κρεμώδες λευκό λουλούδι, σχεδόν ναρκωτικό, με πράσινες, μεντολικές και αχνά κρεατένιες πτυχές· καουτσουκένιο και μεθυστικό, η ντίβα των ανθοδεσμών.
Τυνησιακό Νερολί: Πικρό άνθος πορτοκαλιάς με πράσινη, μελένια δαγκωματιά και μια μεταλλική, φρέσκια λάμψη· πιο καθαρό και πιο χλωρό από τα ινδολικά ξαδέρφια του.
Τουρκικό Τριαντάφυλλο: Βαθύ, μελένιο τριαντάφυλλο ντάμασκηνο, ζαμαρωμένο και μπαχαρικό με μια σκουρόχρωμη, γαρυφαλλένια πλούσια νότα· η ζεστή, βελούδινη όψη του αποσταγμένου τριαντάφυλλου.
Τοσκανική Ίριδα: Δροσερή, πουδράτη ρίζα ίριδας με βουτυράτη, γήινη υφή σαν σουέτ και ένα γκριζοβιολετί άρωμα λάμψης· κομψή, φινέτσα μπουντουάρ.
Βανίλια: Ζεστή, κρεμώδης και γλυκιά με μια απαλή βαλσαμική απόχρωση, σαν κρέμα και αποξηραμένους λοβούς· η ζεστή καρδιά αμέτρητων γκουρμέ βάσεων.
Απόλυτο Βανίλιας: Πυκνή, σκούρα βανίλια, λοβός μουσκεμένος σε ρούμι, καπνός και βάλσαμο, πολύ πιο πλούσια και πιο «μεθυσμένη» από τη σκονισμένη συνθετική εκδοχή, με δερμάτινο, ρητινώδες βάθος.
Λοβός Βανίλιας: Αυθεντική ζεστασιά λοβού: σκούρα, μεθυστική και ελαφρώς καπνιστή, με ρητινώδες βάθος πέρα από την απλή γλύκα· μια κρεμώδης, παρηγορητική βάση.
Vanille: Κρεμώδης, απαλή γλύκα αποξηραμένων λοβών, ζεστή, γαλακτώδης και αχνά καπνιστή· η παρηγορητική χρυσή βάση αμέτρητων γκουρμέ αρωμάτων.
Μέλι Vermont: Πυκνό αγριολούλουδο μέλι, χρυσό και κέρινο με μια αχνά ζωώδη, κερί-μελισσών μυρωδιά και μια νότα γύρης· πλούσιο και γλυκό μέχρι κολλήματος.
Σφενδάμι ζάχαρης Vermont: Βαθύ κεχριμπαρένιο σιρόπι σφενδαμιού, μειωμένο σε καπνιστό-γλυκό σιρόπι πάνω από καβουρδισμένο ξύλο· η ζεστή αίσθηση φλοιού και καραμέλας ενός αγροκτήματος της Νέας Αγγλίας.
Λουίζα: Τραγανή λεμονολουίζα, πράσινη και βοτανική με μια έντονη νότα εσπεριδοειδούς φύλλου και μια καταπραϋντική απαλότητα αφεψήματος· ένα καθαρό, φωτεινό φρεσκάρισμα.
Βετιβέρ: Δροσερό, ριζώδες και γήινο με καπνιστές, χορταριασμένες και αχνά εσπεριδοειδείς πτυχές· μια ξηρή, λιτή βάση που μυρίζει υγρό χώμα και φρεσκοκομμένες ρίζες.
Vetyver: Γήινες, καπνιστές ρίζες με μια ψύχρα υγρού χώματος, πικρή νότα γκρέιπφρουτ και μια αχνή ζεστασιά καβουρδισμένου φουντουκιού· μια ξηρή, ξυλώδης βάση.
Βιετναμέζικο ουντ: Εκλεπτυσμένο αγκαρούντ που ισορροπεί δέρμα, αποξηραμένα φρούτα και μια απαλή καπνιά· λιγότερο φαρμακευτικό από το ινδικό ουντ, με μια γλυκιά ρητινώδη γαλήνη.
Παλαιά Ίριδα: Δροσερό, πουδράτο χώμα με απόχρωση βιολετί, βουτυράτη, σουέτ υφή και μια αχνά καροτένια ριζική νότα· ακριβό, μελαγχολικό, ξηρό.
Βιολέτα: Πουδράτη και δροσερή, ανάμεσα σε φρέσκα πέταλα και τη ζαχαρωτή σκόνη των ζαχαρωτών βιολέτας, με μια αχνή μεταλλική ψύχρα μέσα στο πράσινο.
Φύλλο Βιολέτας: Δροσερός, θρυμματισμένος πράσινος χυμός με μια νερουλή φρεσκάδα αγγουριού και μια αχνή μεταλλική, φυλλώδη πικράδα· τραγανό παρά ανθικό.
Κέδρος Βιρτζίνια: Ξηρός κέδρος σαν ροκανίδι μολυβιού, δριμύς και ελαφρώς ξινό-ρητινώδης με μια σκονισμένη αρωματική δαγκωματιά· μια καθαρή, χλωμή ξυλώδης ραχοκοκαλιά.
Βραδινό Λουλούδι: Μελένιο, γλυκόπικρο άνθος με νότες γαρύφαλλου και ίριδας και μια απαλή βιολετί ζεστασιά· ένα παλιομοδίτικο, ελαφρώς πουδράτο άνθος.
Ουίσκι: Καραμελωμένη βύνη, καμένη δρυς και μια τυρφώδης καπνιά, μεθυστική και ζεστή· μια έντονη αλκοολούχα λάμψη με κολλώδη κεχριμπαρένια γλύκα.
Λευκό Κεχριμπάρι Θαλάσσης: Αλμυρή, μεταλλική ζεστασιά δέρματος με μια καθαρή θαλασσινή λάμψη και αχνό γλυκό ξύλο θαλάσσης· πιο ανάερο και πιο φωτεινό από το σκούρο, ζωώδες γκρι κεχριμπάρι θαλάσσης.
Λευκό Γαρύφαλλο: Πικάντικα, πιπεράτα πέταλα με μια ζεστή δαγκωματιά γαρύφαλλου πάνω από απαλή ανθική γλύκα, η παλιομοδίτικη καρδιά των βίντατζ ανθικών και των fougère κουρείου.
Λευκή Σοκολάτα: Γλυκό βούτυρο κακάο και ζεστό γάλα, κρεμώδες και βανιλάτο χωρίς πικράδα· ένα απαλό, γαλακτώδες γκουρμέ με πουδράτη πινελιά.
Λευκά Άνθη: Ένας έντονος ανθοδέσμη από γιασεμί, γαρδένια και τουμπερόζα, κρεμώδης και ναρκωτική με έναν πράσινο ινδολικό βόμβο· πλούσια, σαρκώδη πέταλα.
Λευκός Μόσχος: Καθαρό, απαλό και φρεσκοπλυμένο: μια αφράτη, ελαφρώς γλυκιά ζεστασιά σαν φρέσκα σεντόνια και γυμνό δέρμα.
Λευκό Ουντ: Καθαρό, χλωμό αγκαρούντ απαλλαγμένο από τη ζωώδη μυρωδιά της φάρμας, όλο λεία ξυλώδη-ρητινώδη ζεστασιά με απαλό καπνό λιβανιού· μοντέρνο και κοντά στο δέρμα.
Λευκό Ροδάκινο: Χνουδωτή, ζουμερή σάρκα, απαλά γλυκιά και ανθική στο φλοιό με μια δροσερή, γαλακτώδη ωριμότητα· πιο ήπιο από το κίτρινο ροδάκινο.
Λευκό Πιπέρι: Δριμύς, ξηρός κρότος φρεσκοτριμμένων κόκκων πιπεριού· καυτό, ξυλώδες και δηκτικό, μια πικάντικη πινελιά που ξυπνά την έναρξη αμέτρητων συνθέσεων.
Λευκό Τριαντάφυλλο: Δροσερά, πολύστρωτα πέταλα που ισορροπούν μελένια γλύκα, πράσινα στελέχη και μια πιπεράτη, λεμονάτη δαγκωματιά· η βελούδινη ανθική καρδιά αμέτρητων αρωμάτων.
Λευκός Καπνός: Χλωμό, γλυκό βαμμένο φύλλο μαλακωμένο με κρεμώδη βανίλια και σανό, ο καπνός μόλις αισθητός· ένας απαλός, πουδράτα ζεστός καπνός.
Αγριόσυκο: Πράσινο, γαλακτώδες και φρουτώδες ταυτόχρονα, χυμώδες φύλλο και φλοιός τυλιγμένα γύρω από κρεμώδη, ζαμαρωμένη σάρκα· δροσερή σκιά σε μια ζεστή μέρα.
Άγριο Ουντ Σρι Λάνκα: Σκούρο ρητινώδες αγκαρούντ: ζωώδες, καπνιστό και με μυρωδιά φάρμας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.
Ξύλα: Ένα μείγμα ξηρών, ζεστών ξύλων, κέδρου, σανταλόξυλου και κεχριμπαρένιων ξύλων, λείο και ρητινώδες· η ξυλώδης ραχοκοκαλιά που στηρίζει ένα άρωμα.
Δασικές Νότες: Πριονισμένο ξύλο και φλοιός, κέδρος, σανταλόξυλο και βετιβέρ αναμεμειγμένα, ζεστά, γειωμένα και αχνά ρητινώδη, σαν ηλιοφωτισμένο δασικό έδαφος.
Ξυλώδεις Νότες: Ένα ξηρό, ζεστό μείγμα πριονισμένου ξύλου και φλοιού, γειωμένο και ελαφρώς ρητινώδες, η σταθερή ραχοκοκαλιά που στηρίζει τα πιο ελαφριά accords.
Αψιθιά: Πικρό, ξηρό, χορταρένιο πράσινο με μια απόχρωση γλυκόριζας-γλυκάνισου και μια ψυχρή, φαρμακευτική οξύτητα· η δαγκωματιά του αψέντι.
Κίτρινο Μανταρίνι: Γλυκό, ηλιόλουστο εσπεριδοειδές με μια απαλή ανθική απόχρωση, πιο στρογγυλό και λιγότερο δριμύ από το πορτοκάλι, με τη φλούδα του αχνά μελωμένη· μια φωτεινή, ζουμερή κορυφαία νότα.
Ylang-Ylang: Κρεμώδες, ανθικό τροπικό λουλούδι με απόχρωση μπανάνας, έντονο και γλυκό με κρέμα, γιασεμί και μια αχνή φαρμακευτική νότα καουτσούκ· μια εξωτική, πλούσια καρδιά.
Ουντ Γιουνάν: Σκούρο ρητινώδες αγκαρούντ: ζωώδες, καπνιστό και με μυρωδιά φάρμας, με ένα φαρμακευτικό ξυλώδες βάθος που σιγοκαίει επί ώρες ως βάση.