Το Λιβάνι Γύρω από τον Κόσμο, και Πώς το Χρησιμοποιεί η Αρωματοποιία

Τρεις φιάλες λένε λιβάνι. Καμία τους δεν μυρίζει ίδια.

Η μία είναι κρύα και φωτεινή σαν φλούδα λεμονιού. Η μία είναι σκονισμένη και γλυκιά, σαν παρεκκλήσι τον Αύγουστο. Η μία είναι κυρίως καμένο ξύλο. Η σύγχυση δεν είναι δική σας: στα δικά μας δεδομένα νοτών, το Λιβάνι και το Frankincense είναι δύο ξεχωριστές καταχωρίσεις, γιατί η συγχορδία και το υλικό είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Το frankincense είναι μια πληγή που επουλώθηκε στον αέρα

Η συγκομιδή είναι μια τομή: κόβετε τον κορμό, αφήνετε τη ρητίνη να ματώσει και να σκληρύνει σε δάκρυα, τα ξύνετε μετά από δύο ή τρεις εβδομάδες και ξανανοίγετε την πληγή. Το πιο περιζήτητο ομανικό hojari είναι διάφανο και πρασινωπό, κομμένο πρώτο από ξεκούραστο δέντρο.

Η Amouage χτίστηκε πάνω σε αυτή τη γεωγραφία, ιδρύθηκε στη Μασκάτ το 1983 κατόπιν αιτήματος του Σουλτάνου Καμπούς. Στο Amouage Outlands η ρητίνη εμφανίζεται δύο φορές: λεμόνι και μπεργκαμότο "τρίζουν πάνω σε καπνιστό λιβάνι", μετά "βαθύ λιβάνι και labdanum" τακτοποιούνται κάτω από ούντ και πίσσα σημύδας.

Η Ιαπωνία δεν μυρίζει το λιβάνι. Το ακούει.

Ξεκίνησε ως τύχη. Το 595 μ.Χ. παρασυρμένο ξύλο ξεβράστηκε στο νησί Awaji, οι ντόπιοι το έκαψαν ως καυσόξυλο, και η αυλή αναγνώρισε το άρωμα ως αγαρόξυλο.

Από εκείνο το ατύχημα γεννήθηκε το kodo, ο δρόμος του αρώματος: το λιβάνι ακούγεται, ποτέ δεν μυρίζεται. Κάθε ξύλο κρίνεται με λέξεις γεύσης, γλυκό, πικρό, πικάντικο-καυτό, ξινό ή αλμυρό, γιατί η όσφρηση δεν είχε δικό της λεξιλόγιο.

Μια διόρθωση για τους αγοραστές: το kyara είναι μια ποιότητα αγαρόξυλου, όχι είδος, και καμία εξέταση δεν το ξεχωρίζει από άλλο ξύλο υψηλής ποιότητας. Ensar Oud Kyara de Kalbar φοράει ανοιχτά την παράδοση: "ένας ρητινώδης, ιερός καπνός, αρχαίο ξύλο βαθυμένο από κρύο χώμα".

Η Ινδία προστάτεψε το σανδάλι της σχεδόν μέχρι θανάτου

Ο Tipu Sultan ανακήρυξε το σανδάλι βασιλικό δέντρο το 1792 και μονοπώλησε το εμπόριο, και το κράτος το κράτησε μετά την ανεξαρτησία. Αυτό αφαίρεσε κάθε λόγο να φυτευτεί δέντρο. Η Καρνατάκα έχασε πάνω από 480.000 δέντρα ετησίως μεταξύ 1950 και 1970· τα μεγάλα παλιά έχουν εξαφανιστεί από την άγρια φύση.

Οπότε το περισσότερο σανδάλι που μυρίζετε είναι ένα μόριο: Javanol, τόσο ισχυρό που γίνεται αντιληπτό σε εκατοστά του μέρους ανά τρισεκατομμύριο. Place de la Rêverie Santal de Paris ονομάζει ρητά το Mysore, βουτυρώδες και γαλακτώδες, ανθίζοντας "σε έναν ζεστό, κοντά στο δέρμα ψίθυρο". Τα υποκατάστατα ζουν στον οδηγό μας για niche ξυλώδη και σανδάλι.

Ο Κόλπος καίει ξύλο, όχι ρητίνη

Το bakhoor είναι ροκανίδια εμποτισμένα σε λάδι ούντ και άμπερ, ροδόνερο και μόσχο, σιγοκαμένα σε δίσκο κάρβουνου. Ο οικοδεσπότης περπατά το θυμιατήρι στο σπίτι πριν φτάσει ο επισκέπτης, ώστε ο καπνός να καθίσει στα ρούχα και τα μαλλιά. Φιλοξενία, όχι τελετή. Amouage Interlude 53 διαβάζεται πιο κοντά, λιβάνι και labdanum τυλίγονται "σε ένα ρητινώδες, μελωμένο σύννεφο".

Για τις Αμερικές, Folkwinds Jasper No Kodo 2 έχει βατόμουρο να αιμορραγεί "σε κρύα έλατα και άρκευθο, ακονισμένο από την καπνιστή αναπνοή λιβανιού από copal και palo santo".

Ο ράφτης του Πάπα προδίδει το παιχνίδι

Ο Filippo Sorcinelli έφτιαξε άμφια για τρεις πάπες πριν γίνει αρωματοποιός το 2013. Reliqvia είναι το θυμιατό του, "ένα κρύο καθεδρικό δάσος".

Τώρα το κόλπο. Filippo Sorcinelli LAVS δεν περιέχει καθόλου λιβάνι. Ο καπνός εκκλησίας του χτίζεται από elemi, labdanum και opoponax. Το να μοιάζει με λιβάνι είναι εφέ, όχι συστατικό.

Tauer L'Air du Désert Marocain το αποδεικνύει ξανά, φορώντας την ετικέτα λιβανιού μας χωρίς καθόλου λιβάνι, χωρίς olibanum, χωρίς νότα λιβανιού καταχωρισμένη. Για την πλήρη λίστα, Toskovat Domus Numeni είναι "olibanum και σμύρνα που διπλώνονται σε λιβάνι σαν καπνός παγιδευμένος σε πέτρινο δωμάτιο".

Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει πόσο από αυτό που πωλείται ως Mysore ή kyara είναι αληθινό. Αυτό δεν κάνει τον καπνό λιγότερο αξιόλογο. Φορέστε ένα μέσα σε μια πραγματική μέρα και αποφασίστε. Η λίστα ζει στο τα καλύτερα νισέ αρώματα λιβανιού.