Ο Alessandro Gualtieri γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1967 και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του το 1989 στη Haarmann & Reimer στο Χόλτσμιντεν της Γερμανίας, μαθαίνοντας περισσότερα από έναν Ιταλό μετανάστη που γνώρισε στο μοναδικό μπαρ της πόλης. Ταξίδια στο Ομάν, την Ινδία και την Υεμένη του δίδαξαν παραδοσιακές πρώτες ύλες και μεθόδους. Πέρασε χρόνια συνθέτοντας για τις Fendi, Versace και Helmut Lang, δούλεψε εσωτερικά στη Diesel, και τελικά εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ και ίδρυσε την Nasomatto, ιταλικά για «τρελή μύτη», το 2007.
Υπογράφει το έργο του ως The Nose και δεν δημοσιεύει καμία λίστα νοτών. Κάθε φιαλίδιο Nasomatto είναι ένα extrait χτισμένο γύρω από μία και μόνη πρόθεση. Το Nasomatto Black Afgano, που κυκλοφόρησε το 2009, χρειάστηκε έξι χρόνια δουλειάς για να αποδώσει τη μυρωδιά του χασίς υψηλής ποιότητας, και από τον ίδιο οίκο βγήκαν τα Silver Musk, Duro και Pardon. Η Orto Parisi ακολούθησε το 2014: orto σημαίνει λαχανόκηπος στα ιταλικά, και ο οίκος είναι αφιερωμένος στον παππού του Vincenzo Parisi, του οποίου ο κήπος τον ενέπνευσε εν μέρει. Το ντοκιμαντέρ του Paul Rigter του 2017, The Nose: Searching for Blamage, καταγράφει το έργο του.
Στη Nasomatto ανήκουν επίσης το Narcotic V, χτισμένο πάνω στην έλξη της γυναικείας σεξουαλικής δύναμης, το Baraonda του 2016, που κυνηγά μια ωμή αίσθηση γεύσης, και το Micodelirio, μια μελέτη του 2026 πάνω στο φυσικό, ζωτικό παραλήρημα. Για την Orto Parisi δημιούργησε το Megamare, μια ιδέα της ανοιχτής θάλασσας και ένα από τα πιο εμπορικά του, και το Risvelium, που κυκλοφόρησε το 2025 γύρω από την ιδέα της αφύπνισης.
