Alessandro Gualtieri 1967'de Milano'da doğdu ve 1989'da Almanya'nın Holzminden kentindeki Haarmann & Reimer'de eğitime başladı; kasabanın tek barında tanıştığı bir İtalyan gurbetçiden de çok şey öğrendi. Umman, Hindistan ve Yemen'e yaptığı geziler ona geleneksel maddeleri ve yöntemleri öğretti. Yıllarca Fendi, Versace ve Helmut Lang için bileşimler yaptı, ardından Diesel'de bünye içi çalıştı, sonunda Amsterdam'a yerleşip 2007'de İtalyancada çılgın burun anlamına gelen Nasomatto'yu kurdu.
Eserlerini The Nose imzasıyla sunuyor ve hiçbir nota listesi yayımlamıyor. Her Nasomatto şişesi tek bir fikir etrafında kurulmuş bir extrait. 2009'da çıkan Nasomatto Black Afgano, en kaliteli haşişin kokusunu yakalamak için altı yıl süren bir çalışmanın ürünü; Silver Musk, Duro ve Pardon da aynı evden çıktı. Orto Parisi 2014'te onu izledi: İtalyancada orto, sebze bahçesi anlamına geliyor ve ev, bahçesi bu fikri kısmen esinleyen büyükbabası Vincenzo Parisi'ye adanmış. Paul Rigter'ın 2017 tarihli The Nose: Searching for Blamage belgeseli onun çalışmasını kayda geçiriyor.
Nasomatto'daki diğer çalışmaları arasında kadın cinsel gücünün çekiminden yola çıkan Narcotic V, ham bir tat duygusunun peşine düşen 2016 tarihli Baraonda ve doğal, canlı bir sanrı üzerine 2026 tarihli bir inceleme olan Micodelirio yer alıyor. Orto Parisi için açık denizin fikrini taşıyan ve en çok satanları arasında olan Megamare'yi, 2025'te uyanış fikri etrafında çıkan Risvelium'u yarattı.
